Wiersze wybrane

„Maria Duszka pisze wiersze skondensowane, zaskakujące i zapadające w pamięć. Przypomina się poetyka Anny Świrszczyńskiej, którą tak lubił Czesław Miłosz. Podobne uwrażliwienie na ludzką krzywdę, celność metafory, oszczędność środków wyrazu, brak ozdobników. Jest bystrą, antysentymentalną obserwatorką życia, opisuje często podszewkę rzeczywistości, wystrzega się poetycznego banału, co nie oznacza, że nie potrafi też przywołać do swoich liryków wzruszających scen z wiejskiego dzieciństwa. Umiejętnie zderza styl niski z wysokim, sacrum z profanum, przez co jej wiersze są żywe, bliskie życia.” Józef Baran „To są tak cudowne opowieści o miłości… Takie krótkie, a tak dużo znaczą. Świetna poezja, kapitalna. Mnie się bardzo podoba.” Andrzej Zarycki „Czy jeszcze ktoś w tym zagubionym i zalatanym świecie czyta poezję? Jeśli tak, to polecam zbiór wierszy wyjątkowej poetki, Marii Duszki. Drobne, delikatne wiersze tworzą magiczny, osobny mikroświat, w którym nagle chcemy pozostać jak najdłużej.” Krzysztof Skiba, lider zespołu Big Cyc