Hiszpańska córka

Akcja powieści toczy się dwutorowo. 1863 rok. Powstanie. Miłość. Wybory, które zmieniają wszystko. Alicja - lekarka w szeregach powstańców styczniowych - ratuje życie rannym żołnierzom, choć sama rozpada się w środku. Wyjechała z Warszawy na prowincję, aby wspierać brata i innych partyzantów,ale każda opatrzona rana przypomina jej o mężu, który zaginął gdzieś w Hiszpanii. Gustavie. Miłości jej życia. Czy powinna go szukać, czy walczyć o wolność ojczyzny? Gdy wybór staje się nie do udźwignięcia, ratuje się na różne sposoby W Warszawie, pod opieką ciotki, dorasta jej córka - dziecko porzucone przez los, pozbawione obojga rodziców. Nie wie, że jej ojciec żyje. 1854 rok. Więzienie w Hiszpanii. Gustavo przetrwał tylko dzięki jednemu - wspomnieniu twarzy żony i córki. Z pomocą dawnego towarzysza broni ucieka i rusza w desperacką podróż na poszukiwanie rodziny. Nie wie, że Alicja dawno go pogrzebała. Że ułożyła sobie życie na nowo. Że wyszła za mąż po raz drugi. To opowieść o wielkich wyborach - między miłością, rodziną a powinnością wobec ojczyzny i więzów rodzinnych. O kobietach, które walczą o prawo do decydowania o własnym losie w świecie rządzonym przez mężczyzn. O ich zapomnianym wsparciu w bitwach, wojnach, bez którego niekiedy mężczyźnie nie byliby w stanie walczyć o wolność. stanie walczyć o wolność. Wreszcie o Polakach, w których potrzeba wolności i pielęgnowania swojego języka, kultury, obyczajów była tak silna, że nie chcieli się podporządkować zaborcom. [z okładki]