Zatrzymać czas

[...] I wielką siłą tej książki, w której tak niewiele się dzieje, a tak dużo jest w niej do odczytania, staje się ogromna, chyba intuicyjna, umiejętność autorki nadania dziełu atrakcyjności, ba, obudzenia w czytelniku ciekawości i pewnej niecierpliwości dalszych spraw, ludzi, a przede wszystkim oczekiwania wybornie opowiadanych anegdot. No i tu najwyższa pochwała: p. Kucówna ustrzegła się pułapek, w jakie wpadło większość jej kolegów po fachu, tj. aktorów (co podkreślam, ponieważ debiut wskazuje, że drugim fachem autorki łatwo może stać się pisarstwo, a zdolności plastyczne Kucówny i tak są znane powszechnie) chwytających za pióro. Szczęściem "Zatrzymać czas" jest wolne od aktorskich anegdotek, tych okropnych, głupawych najczęściej, płaskich żarcików przepełniających karty większości ciekawych niekiedy wspomnień i zapisków ludzi sceny. [...]