Wilczyca i renifer

Hanna Buch jest lekarzem weterynarii. Od kilku lat z powodzeniem wykorzystuje zawodową wiedzę i wrażliwość na los zwierząt w twórczości literackiej dla dzieci. Poprzednio na liście: „Orka w wannie” (P. 9/2019) i „Mały błękit” (P. 1/2020). W prezentowanej pozycji chyba nawet nie zdradza – jeśli już to i tak subtelnie – wyuczonego fachu. Poza odautorską odezwą z samego końca mamy do czynienia z literaturą w stanie czystym. Oto niespodzianie rodzi się przyjaźń między wilczycą Fiją a reniferem Sale’em. Poznali się jeszcze jako maluchy. Ten wybryk natury dało się wtedy wytłumaczyć młodym wiekiem, początkowym etapem życia, gdy dorosłe instynkty nie dają o sobie tak mocno znać. Z czasem jednak na horyzoncie pojawiły się problemy. Przywódca wilczej watahy i zarazem ojciec Fiji rzekł: - Nie baw się więcej z ofiarami. Zabrzmiało poważnie, w rzeczywistości słowa te miały dalsze konsekwencje związane z przeprowadzką stada. Tak doszło do przymusowego rozstania wilczycy i renifera. Gdy upłynęło odpowiednio dużo czasu, wydawało się, że zapomną. Oboje mieli co robić. Fija nauczyła się polować, Sale z kolei miał arcyważne zadanie, ponieważ należał do zaprzęgu Świętego Mikołaja.