Francis Bacon 1909-1992:

W znacznej mierze samouk jako artysta, Francis Bacon (1909–1992) wypracował unikalną zdolność przekształcania wnętrznych, nieświadomych impulsów w figuratywne formy i intensywnie klaustrofobiczne kompozycje. Zasłynął po II wojnie światowej, czyniąc ludzkie ciało swoim nominalnym tematem, jednak przedstawiał je jako zdeformowane, okaleczone i rozczłonkowane, by wyrazić głęboką, emocjonalną ekspresję. Jego przerażające, często groteskowe portrety – z wymachującymi kończynami, pustymi otchłaniami i guzowatymi zniekształceniami – są zarówno studiami charakteru, jak i odzwierciedleniem mąk i traum ludzkiej egzystencji.