Bajki Nie Bajki

Przysiadł Jarosław nad Sanem, / gwiazdy spadają do wody / i księżyc kąpie się w toni, / a czas wciąż do celu goni. / Siedzi Jarosław na brzegu, / liczy historii perełki, / piękny, uroczo młody, / a rzeka toczy swe wody. / Myśli Jarosław o grodzie, / co serce mu oddał całe, / o Sanie, swym przyjacielu, / a czas wciąż pędzi do celu. / I trwają razem od wieków / jak bracia - San z Jarosławiem. / Zmieniają się pokolenia, / czas tylko rzeki nie zmienia. / Tak płynie, szemrze i pluszcze, / gładząc przybrzeżne kamienie. / Pozdrawia miejsce kochane, / Jarosław, miasto nad Sanem (fragment książki).