Kiedy dojeżdżający są jeszcze w drodze do domu

Iren Baumann zabiera głos rzadko, raz na kilka lat, zdarzają się jej nawet przerwy dziesięcioletnie. Po tych przerwach czytelnik zawsze otrzymuje jednak dojrzałą, przemyślaną poezję, niemającą nic wspólnego z tanią liryczną konfekcją. Jej najnowszy tom, „Gdy dojeżdżający są jeszcze w drodze do domu”, wyróżnia się wielowątkowością – raz potrąca tony filozoficzne, innym razem sięga po surrealistyczne lub nastrojowe obrazy, a niekiedy pozwala czytelnikowi przeżyć cud. Poetka z wyrachowaniem operuje językiem, waży każde słowo, wymaga od czytelnika dyscypliny myślowej, ale nigdy nie mruga do niego znacząco, poważnie traktuje i jego, i to, co opisuje. Wolność jako doświadczenie poetki i podmiotów oraz przedmiotów lirycznych może być rozumiana jako lekkość w podejściu do zwykle ciężkiego życia, ale także dosłownie – jako zrzucenie z siebie jarzma.