Koncepcja klasyfikacji diagnostycznej dzieci z niskorosłością i jej ekonomiczne implikacje:

Opracowanie prezentuje koncepcję klasyfikacji niskorosłych dzieci do jednej z trzech grup chorobowych przez wykorzystanie 10 cech opisujących pacjenta oraz jego otoczenie rodzinne. Podstawowym celem pracy jest zaspokojenie potrzeby wyłonienia badanych z somatotropinową niedoczynnością przysadki (SNP) przed podjęciem leczenia rekombinowanym hormonem wzrostu (rGH). Koncepcja jest zatem próbą wypełnienia luki metodologicznej w diagnostyce niskorosłych pacjentów, a opracowane modele klasyfikacyjne mają za zadanie umożliwić wykorzystanie proponowanej koncepcji w formie alternatywnej metody diagnostycznej, nazwanej umownie metodą Szromka-Krajewskiej-Siudy (SKSM). Niniejsza praca, będąca wynikiem studiów literaturowych i analiz cech charakteryzujących populację niskorosłych dzieci, pozwala na skuteczną systematyzację niskorosłych z idiopatycznie niskim wzrostem (ISS), somatotropinową niedoczynnością przysadki (SNP) lub przejściowym niedoborem hormonu wzrostu (PNHW) bez uciekania się do klasycznych metod diagnostycznych (wymagających m.in. pomiaru poziomu hormonu wzrostu). Rozważania autorów zmierzają również do podkreślenia ekonomicznego znaczenia implikacji ujawnionej innowacji diagnostycznej. Oszczędności uzyskane za sprawą większej precyzji diagnostycznej i ograniczenia wydatków ponoszonych na nieskuteczną terapię mogą stać się ekonomicznym potencjałem zwiększającym rentowność zakładów opieki zdrowotnej oraz źródłem ograniczenia społecznych kosztów leczenia.