Dziecko w malarstwie polskim:

"Treści emocjonalne i uczuciowe związane z dzieckiem sprawiają, że temat ten w malarstwie portretowym należy do najbardziej wdzięcznych. Zanim jednak zyskał on prawo równe portretowi ludzi dorosłych, dziecko pojawiło się w średniowiecznym malarstwie sakralnym jako wyobrażenie boskiego Dzieciątka. (...) Dzieci pojawiały się również w obrazach religijnych w postaci małych aniołków i uskrzydlonych główek, na miniaturach iluminujących rękopisy gotyckie i później renesansowe jako nagie putto igrające wśród kwiatów, ptaków i zwierząt, wreszcie w obrazach wotywnych w towarzystwie rodziców-donatorów. (...) W malarstwie polskim portret dziecka podlegał analogicznemu rozwojowi i przemianom co portret ludzi dorosłych. Do schyłku wieku XVIII zamawiany był jedynie na dworze królewskim i w siedzibach magnackich. Kazali portetować swych domniemanych następców królowie, polecali uwieczniać rysy swych potomków przedstawiciele wielkich rodów".