Bezformie:

Klasyczna już książka, być może jedna z najważniejszych pozycji podsumowujących sztukę XX wieku i próbujących opowiedzieć ją na nowo. Powstała przy okazji głośnej wystawy w Centre Pompidou w Paryżu w 1996 roku. Została pomyślana jako rodzaj nieortodoksyjnego przewodnika, odsłaniającego teoretyczne założenia autorów ekspozycji. W swej opowieści o sztuce modernizmu autorzy wracają do spuścizny Georges’a Bataille’a i do pojawiającego się na łamach radykalnego, awangardowego pisma „Documents” pojęcia bezformie, jako do kluczy pozwalających ją zredefiniować. Performatywna, energetyczna siła bezformia pozwala im nie tylko na przekroczenie kategorii takich jak forma czy treść, ale też na zakwestionowanie samego pojęcia wizualności.