Rozmowy są nagrywane

Sprośna i zjadliwie zabawna satyra na środowisko pracy stworzona przez obrazoburczą młodą autorkę z udziałem jednego z najbardziej ujmujących i niespokojnych narratorów ostatnich czasów. Jimmie pracuje w londyńskim call center, gdzie przyjmuje skargi od niezadowolonych klientów biura podróży. Poruszane przez zawiedzionych podróżnych problemy bywają absurdalne, jak niepokój, że choroba skóry może przyciągnąć rekiny na plaży w Mykonos, przez narzekania na kolejki do basenów hotelowych na Malediwach, po skargi na pokój, z którego okien położonych zbyt blisko siebie pewien wdowiec zmuszony jest oglądać zakochaną parę przypadkowych turystów. Całymi dniami Jimmie słucha narzekań ludzi psujących sobie wakacje przez własne nadmierne oczekiwania. Jednak dzisiejszy dzień będzie inny ostrzega go współpracowniczka Elin. Jimmie jest na celowniku, a jego szef, Simon, bezceremonialnie poszedł za nim do firmowej toalety podczas nieautoryzowanej przerwy Jimmiego, aby poprosić go o pilne spotkanie. Co więcej, jego partner z wcześniejszej pokątnej schadzki toaletowej tydzień wcześniej został awansowany i nie nosi już jednej z kolorowych bluz pracowniczych, tylko jako asystent kierownika paraduje w normalnym ubraniu, bez wskazującego na niższy status zawodowy kaptura. To wszystko powoduje coraz większe rozedrganie i frustracje głównego bohatera. Z niezwykłą zręcznością i ciętym dowcipem Katharina Volckmer krytykuje i wyśmiewa korporacyjne stosunki w miejscu pracy i rozmowy przy dystrybutorze wody, tworząc wnikliwy i poruszający portret głębokiej samotności.[z okłądki]