Kobiety z oddziału 5B:

Patrycja Trzeszczyńska w ciężkim epizodzie depresji trafia na zamknięty oddział psychiatryczny. Zawodowy nawyk antropolożki każe jej patrzeć na szpitalną rzeczywistość okiem obserwatorki uczestniczącej. Pod jej piórem powstaje reportaż o miejscu, w którym rytm dnia wyznaczają pobudka, leki, posiłki, obchody i cisza nocna. Reszta zależy od personelu i stanu pacjentek. Drzwi są zamknięte, każde wyjście wymaga zgody, a chwile poza oddziałem są precyzyjnie odmierzane. Namiastką wolności stają się palarnia i widok z zakratowanego okna. Ten reportaż to jednak przede wszystkim opowieść o kobiecej solidarności: o pacjentkach, które, dzieląc wspólny los i wypracowując strategię przetrwania, stają się dla siebie siostrami. W szpitalu bariery pokoleniowe i majątkowe przestają mieć znaczenie. Liczy się siostrzeństwo, które okazuje się kluczowe na drodze do zdrowia. Przez czyściec – z powrotem do życia.