Wciąż mam w sobie dziecko:

ESPER JUUL (1948-2019) już w wieku piętnastu lat opuścił dom rodzinny, zaciągnął się do pracy na statku i rozpoczął samodzielne życie. O tym, że zostanie pedagogiem i terapeutą zadecydował rzut monetą. Na szali znajdował się także zawód leśnika. Zdobywając kolejne doświadczenia w pracy z młodzieżą i dorosłymi, zbudował swoje oryginalne spojrzenie na relacje rodzinne, które okazało się tak inspirujące dla wielu ludzi. Od najmłodszych był lat samowystarczalny i zbuntowany, lubił chadzać własnymi ścieżkami, co znalazło odbicie w jego filozofii wychowania. Jego życie było wypełnione aktywnością i pracą niemal do samego końca, mimo że zamiast wymarzonego odpoczynku pod koniec przyszła ciężka choroba. Pozostawił po sobie wartości i idee, które wciąż mają moc pomagania ludziom na całym świecie.