Gdzie oczy poniosą

Dusia mieszka na wsi z mamą, tatą, rudym kociskiem i jest bardzo szczęśliwa. Pewnego dnia w ogrodzie pojawia się jednak Łazik Powsinoga i opowiada o swoich podróżach i cudach, na które się w wielkim świecie napatrzył. Rozbudza tym w Dusi pragnienie, by „pójść w świat szeroki, hen daleko przed siebie, gdzie oczy poniosą”. Postanawia wyruszyć na taką wyprawę. A że jest mała, zaprasza do wędrówki swojego dorosłego już kuzyna. Razem wędrują bardzo, bardzo daleko przez okoliczne pola i łąki, aż po zachód słońca. A kiedy wracają, nic nie jest tak miłe, jak wtulenie się w mamę. [nota wydawcy]