Hedera Helix

Publikacja „Hedera helix” stanowi artystyczny zapis wielowątkowych poszukiwań wokół motywu bluszczu pospolitego, będącego punktem wyjścia do rozważań nad relacją natury, architektury i ludzkiej obecności. Książka jest efektem interdyscyplinarnego projektu badawczego, łączącego perspektywę botaniczną z refleksją z zakresu teorii sztuki i projektowania. Wydawnictwo skupia się na symbolice i fizyczności rośliny, która anektuje przestrzenie miejskie, tworząc naturalne struktury na styku tego, co oswojone i dzikie. Istotnym elementem narracji jest zestawienie organicznych pędów bluszczu z opresyjną formą drutu kolczastego. Jak zauważa w tekście prof. Tadeusz Sławek: Bluszcz zespala „nas” przeciwko „wam”. Wspólnota połączonych bluszczem/drutem ostrzowym jest, owszem zwarta, gęsta, nici łączące mogą być trudne do zerwania, ale dzieje się tak dlatego, że porażają swoją siłą odstraszania i odrzucania. „My” wspólnoty bluszczu/drutu ostrzowego kształtuje się przeciwko ”Wy/Oni” obejmującego tych, którzy do „My” z różnych powodów nie należą, lub nie mogą należeć. (…) W gąszczu drutu ostrzowego trzeba już tylko stać w bezruchu; sparaliżuje nasze ręce i nogi jeszcze skuteczniej niż gałęzie jego naturalnego pobratymcy. Autorzy analizują drut kolczasty nie tylko jako element fizycznej blokady, ale jako znak izolacji i przemocy, który w starciu z biologiczną siłą bluszczu traci swoją pierwotną funkcję, zostając wchłonięty przez nową, hybrydyczną formę krajobrazu. Warstwa wizualna publikacji dokumentuje te napięcia, ukazując estetykę „zarastania” jako formę oporu natury.