Fiu fiu fiu

Smakosz, hedonista, intelektualista. Bohater memów. Robert Makłowicz jest jednym z najbardziej lubianych Polaków – jeśli nie po prostu najbardziej lubianym. Jest też osobą tak nieoczywistą i wielowymiarową, że nie sposób zamknąć go w jakiejkolwiek szufladce. W rozmowie z Aleksandrem Kaczorowskim aż kipi tym, z czym wszyscy go kojarzymy: humorem, dystansem, rozległością zainteresowań. Ale odsłania też oblicze, o którym wiemy znacznie mniej: człowieka wrażliwego, rodzinnego, z niejedną trudną kartą w życiorysie. Co myśmy wtedy jedli we Francji? Chodziliśmy do Wietnamczyka albo wcinaliśmy baguette con merguez, bułę z merguezami i z frytami, nie mieliśmy pieniędzy po prostu. Spirytus z apteki, bez recepty, niezatruty, bo tam nikomu nie przyszło do głowy, że można by było zatruć spirytus. Wlewałeś ćwiartkę do dużej butelki z napojem Oasis – najtańszym, a więc o nieokreślonym smaku – zmieszałeś i już był napitek [opis wydawcy].