Figurka ze skazą

Wałbrzych, lato 1998 roku. Weronika przyjeżdża do pustego mieszkania swoich babć na Piaskowej Górze, by uporządkować rzeczy po zmarłej Karolinie i chorej Lucynie. Wśród starych dokumentów, porcelanowych figurek i rodzinnych pamiątek odnajduje coś więcej niż ślady codziennego życia dwóch starszych kobiet - odnajduje ich przemilczaną przeszłość. List i dwa zeszyty pozostawione przez Karolinę otwierają przed Weroniką historię, której nikt wcześniej nie chciał albo nie potrafił opowiedzieć. Historię kobiet kruchych i silnych zarazem; kobiet naznaczonych wojną, biedą, lękiem, miłością, winą i tajemnicami, które przez dziesięciolecia skrywały się pod warstwą milczenia. Od roztoczańskiej wsi i dworu w Białych Błotach, przez powojenny Wrocław, aż po wałbrzyską fabrykę porcelany - losy Karoliny i Lucyny układają się w opowieść o przyjaźni, przetrwaniu i cenie, jaką płaci się za wybory dokonane w czasach, gdy kobiety rzadko mogły decydować o sobie. Dla Weroniki porządkowanie mieszkania staje się podróżą w głąb rodzinnej pamięci. Im więcej czyta, tym trudniej jej zachować dawny obraz ukochanych babć. Czy prawda może zniszczyć miłość? Czy po latach da się naprawić krzywdy, które miały zostać pogrzebane na zawsze? I czy porcelana, choć krucha, potrafi przetrwać więcej niż ludzkie serce? "Kobiety z porcelany" to poruszająca saga rodzinna o sekretach przekazywanych w milczeniu, o kobiecej sile ukrytej pod pozorną delikatnością i o tym, że każda rodzina ma swoją historię - czasem piękną, czasem bolesną, zawsze wartą wysłuchania [opis wydawcy].