Złodzieje trupów

Wałbrzych, 1927 rok. Przez cmentarz opętanych przechodzi ponury kondukt pogrzebowy, a ceremonia zamienia się w skandal, gdy z trumny wypada truchło świni. W mieście, nad którym krąży groźna zaraza, ten obraz staje się początkiem sprawy daleko wykraczającej poza zwykły obyczajowy skandal. Herbert Anwaldt, młody psychiatra znany w mieście jako lekarz od samobójców, bada chorobę szerzącą się w okolicy. Kiedy trafia do niego zrujnowany przedsiębiorca pogrzebowy Heinrich Rexner, lekarz musi wyjść poza swój zawód i zająć się zagadką, która prowadzi go coraz głębiej w mroczne sprawy Wałbrzycha. Osobliwe zlecenie poprzedza wizyta kobiety, którą Anwaldt ma uleczyć. Zamiast chłodnego dystansu pojawia się jednak coraz silniejsze przywiązanie, a relacja z pacjentką zaczyna wpływać na jego decyzje. W tej części serii wałbrzyskiej porcelana, białe złoto miasta, splata się ze zbrodnią, a codzienność stopniowo zmienia się w senny koszmar [opis wydawcy].