Apokalipsa św. Jana

[...] Opolski autor zamienił biblijną prozę na regularne, rymowane zwrotki. Dla przykładu, "Apokalipsa św. Jana wierszem" (Kraków 2012) pisana jest strofą ośmiowersową, trzynastozgłoskową; Harry Duda posługuje się w niej stworzonym przez siebie układem rymów ABACBDCD, a zatem pierwsza linijka rymuje się z trzecią, druga z piątą, czwarta z siódmą, szósta z ósmą). Autor nie nadużywa tutaj swojej "poetyckiej licencji", stara się być wierny oryginałowi. Najlepszym dowodem jest fakt, że jego teksty akceptowane są przez Kościół katolicki. - Nie poczuwam się do bycia głosicielem treści biblijnych w sposób innych niż kanoniczne, co poniekąd oczywiste, bo nie tworzę np. apokryfów - tłumaczy poeta. - Chcę - obok oddania poetycką polszczyzną hołdu Biblii - aby czytelnik mógł zyskać wersję, która będzie dla niego bardziej strawna. Czytanie z pełnym zrozumieniem wydań oryginalnej Biblii kanonicznej wymaga tak naprawdę niesłychanej erudycji, w tym świadomości ówczesnych i tamtejszych dla niej (Biblii) realiów. Trzeba by było również stale sięgać do przypisów lub siedzieć z encyklopediami. Starałem się przebić przez te trudności i dać czytelnikowi gotową - a przez poetycką formę dodatkowo atrakcyjną - wizję. Poza tym, nie tylko ja zauważam, że znajomość Biblii, przynajmniej wśród katolików, jest minimalna, w przeciwieństwie np. do ewangelików, którzy mają w tradycji obcowanie z Pismem Świętym na co dzień. [Bartosz Sadliński - tygodnikprudnicki.pl, 27.11.2013]