Miłość do trzech pomarańczy:

Bardzo pomysłowa, a jednocześnie szlachetnie prosta inscenizacja z De Nederlandse Opera w Amsterdamie. Cała akcja umieszczona jest w świecie kart do gry. Z kart, ich talii, a także pudełek w różnych konfi guracjach i wielkościach zbudowana jest większość scenografi i, ba, nawet komiczni tancerze w scenie zabawy dworskiej zamiast baletowych spódniczek noszą karty do gry. Fantazyjne kostiumy od dworskich (król, Leander, Klarysa) po łachmaniarskie (Truffaldino, kucharka) dopełniają spójnego obrazu całości. Jest to bardzo udany pomysł na konsekwentne poprowadzenie tej zwariowanej opowieści, łącznie z grami z publicznością (wejście przez widownię) i zabawami z dyrygentem. Międzynarodowa obsada doskonale sprawdza się w rolach dobranych do aparycji śpiewaków. Także pod względem wokalnym stanowią oni wyrównany i dobry zespół. Spektakl jest prezentowany z francuską wersją libretta.