Traktat o łuskaniu fasoli

„Traktat o łuskaniu fasoli” to piękna i mądra „księga przypadku i przeznaczenia”. Jej bohater - narrator opowiada o swoim życiu tajemniczemu panu, który przyszedł kupić fasoli. Tak naprawdę nie jest istotne, kim on jest. Czytelnik ma wrażenie, że monolog kierowany jest do niego. Bo jest to monolog, mimo że starszy pan często zwraca się do swego gościa, odpowiada jakby na jego pytania, szuka potwierdzenia tego , o czym mówi. A opowiadać potrafi wspaniale. Na prawie 400 stronach jest tak wiele mądrych zdań będących gotowymi sentencjami, które chciałoby się cytować. • Gdy czyta się książkę Wiesława Myśliwskiego kolejny raz, odkrywa się wciąż nowe treści. Wie się już, że nie sama historia bohatera, jego losy, chronologia zdarzeń są tu istotne, ale konkretne przeżycia, które on uznał za ważne. Stąd np. pozornie nieznacząca scena kupowania brązowego pilśniowego kapelusza zajmuje kilka stron. Można się z niej nawet dowiedzieć, jak nosić to nakrycie głowy. Z kolei przeżycia wojenne są przedstawione bardzo oszczędnie, autor nie opisuje drastycznych scen palenia i zagłady rodzinnej wsi bohatera. Widzimy je tylko przez szparę w drzwiczkach prowadzących do dołu na kartofle, gdzie znalazł się wtedy chłopiec. • Czy to przypadek, czy przeznaczenie zaprowadziło go tam? Ocalał jako jedyny, by po wielu latach wrócić dokładnie w to samo miejsce i pracować jako stróż domków letniskowych nad zalewem. Chociaż... „nie wraca się nigdy w to samo miejsce. Tak naprawdę tego miejsca już nie ma”.Jest jednak pamięć o nim, o rodzinie, wspólnym łuskaniu fasoli, które jawi się tu jako swoisty i piękny rytuał spajający ludzi siedzących w kręgu lampy naftowej. To wspomnienie szczęśliwego dzieciństwa we wsi nad rzeką Rutką, Wigilii, smaku wielkanocnych ciast wypiekanych przez babkę. • Poznajemy wiele wspaniałych opowieści, ludzi, którzy byli ważni dla bohatera, snów, które najlepiej potrafiła wytłumaczyć babka. Łuskając wspólnie z przybyszem fasolę, narrator wtajemnicza go w swój świat, upewniając, że „żyjemy w tym, co opowiedziane”. • Powieść Wiesława Myśliwskiego na pewno warto „smakować”, „delektowaćsię” nią nieśpiesznie i wielokrotnie, „przyglądać się strąkom fasoli i wyłuskanym ziarenkom”.

Wiesław Myśliwski napisał jedną wybitną powieść "Kamień na kamieniu" pozostałe to tylko już kalka tej książki. Niestety traktat nie trzyma tego poziomu. Nużąca narracja, opowieść rzeka o życiu bohatera powieści nie wciąga czytelnika w świat wizji pisarza. Brakuje tej książce iskry bożej ale czyta się sprawnie. Nota 3+/4-

książka do niespiesznego, uwaznego czytania, pełna "złotych mysli" i zyciowych prawd...zostaje na zawsze w pamięci

Autor jest mistrzem narracji, książkę pochłaniałam z wielką uwagą. To opowieść o życiu, każdym życiu, które jest zlepiskiem zdarzeń przewidzianych i losowych. Dla każdego takie samo i dla każdego inne. Ta historia o traktat o życiu. W piękny sposób autor opowiedział o jednym życiu pewnego mężczyzny łuskając fasolę.... Piękny gawedziarsku styl pisania sprawia że z ogromną przyjemnością czytam książki Pana Wiesława Mysliwskiego.

REWELACJA!!!

Nic dziwnego że Wiesław Myśliwski dostał za tę książkę nagrodę NIKE. Ciekawy sposób narracji , szybko i dobrze się czyta.