Skrzywdzeni i poniżeni • Autor: Fiodor Dostojewski • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Ogólna twórczość Dostojewskiego jest mi niezmiernie bliska. Większość jego książek bardzo mnie ciekawi i porusza, dlatego do tej pozycji podchodziłem z dużymi oczekiwaniami. Tym razem mam jednak pewien problem z odbiorem powieści. • „Skrzywdzeni i poniżeni” powstali w pewnym okresie przejściowym twórczości Dostojewskiego i mam wrażenie, że w porównaniu z jego najbardziej znanymi dziełami brakuje tutaj tej głębi, którą tak bardzo cenię u autora. Pojawia się pewna płytkość, która w innych znanych mi utworach Dostojewskiego właściwie nie występuje. Jest też, moim zdaniem, trochę zbyt wiele romantyzmu, a za mało prawdziwego dramatyzmu. • Miałem również trudność z odczytaniem części alegorii i przenośni. Nie wszystkie zastosowane przez autora zabiegi były dla mnie oczywiste, a niektóre fragmenty zamiast budzić refleksję, pozostawiały mnie raczej z poczuciem pewnego literackiego chaosu. Momentami całość przypominała mi wręcz XIX-wieczną telenowelę – z dość przewidywalnymi schematami, skomplikowanymi relacjami i kolejnymi zwrotami losu bohaterów. • Nie oznacza to jednak, że książka jest pozbawiona wartości. Dostojewskiemu należy się ode mnie pełny szacunek za piękny język oraz za ciekawe wykorzystanie elementów auto­biog­rafi­czny­ch. Wplatanie własnych doświadczeń w fikcyjną historię nadaje powieści dodatkowy wymiar i pozwala spojrzeć na nią również przez pryzmat życia samego autora. • To zdecydowanie słabszy Dostojewski niż ten, którego poznałem w jego najlepszych dziełach, ale dla osoby zainteresowanej całą jego twórczością nadal jest to lektura warta poznania. • Dla zain­tere­sowa­nych­ twórczością Dostojewskiego – książkę polecam! • 📖 18:06 · 21.08.2026 · 81/2026 · (P/A)