Książka „Kamienie na szaniec” została napisana przez Aleksandra Kamińskiego. Opowiada ona o losach młodych chłopców żyjących w czasie II wojny światowej w okupowanej Warszawie. Głównymi bohaterami są Rudy, Zośka i Alek, którzy należeli do harcerstwa. • Bohaterowie byli bardzo zaangażowani w działalność konspiracyjną i starali się robić wszystko, co mogli, aby pomóc Polsce. Mimo młodego wieku podejmowali ryzykowne decyzje i brali udział w akcjach przeciwko okupantowi. • W książce pokazane są różne wydarzenia z życia bohaterów, zarówno te związane z walką, jak i z codziennym życiem. Dzięki temu można zobaczyć, jak wyglądała rzeczywistość młodych ludzi w czasie wojny i z jakimi problemami musieli się mierzyć. • W książce opisane są różne wydarzenia z życia bohaterów w czasie wojny. Pokazane jest, jak starają się normalnie żyć, mimo że ciągle towarzyszy im strach i zagrożenie. • Książka nie spodobała mi się bardzo, ponieważ nie lubię historii. Mimo to uważam, że „Kamienie na szaniec” to dobra książka, która pokazuje ważne wydarzenia i prawdziwe postawy młodych ludzi w trudnych czasach.

„Kamienie na szaniec” to książka napisana przez Aleksandra Kamińskiego. Jest to opowieść o prawdziwych ludziach, którzy w czasie wojny byli bardzo odważni i gotowi poświęcić wiele dla ojczyzny. • Głównymi bohaterami są Rudy, Alek i Zośka - młodzi harcerze, którzy w czasie II wojny światowej walczyli z okupantem niemieckim. To, co ich wyróżnia, to ogromna odwaga, odpowiedzialność i przyjaźń. Mimo że byli młodzi, podejmowali bardzo trudne decyzje i ryzykowali życie, żeby pomagać innym i walczyć o wolną Polskę. • Najbardziej podobało mi się to, że książka pokazuje prawdziwych młodych ludzi w czasie wojny. Bohaterowie boją się, czasami wątpią, ale nigdy się nie poddają. Akcje dywersyjne, w których brały udział harcerze, pokazują to, że nawet młodzi ludzie mogą być odważni i działać dla większego dobra. • Książka uczy też, jak ważna jest przyjaźń i lojalność. Rudy, Alek i Zośka zawsze mogli na siebie liczyć, wspierali się nawzajem i pomagali sobie w trudnych chwilach. To pokazuje, że prawdziwi przyjaciele są bardzo ważni, szczególnie w ciężkich sytuacjach. • Według mnie „Kamienie na szaniec” to bardzo wartościowa książka. Według mnie nie jest ona najlepsza, bo nie za bardzo lubie takie książki, ale jest naprawde fajna. Pokazuje, że odwaga, poświęcenie i przyjaźń są jednymi z najważniejszych cech człowieka. Poleciłbym ją każdemu, kto chce zrozumieć, jak wyglądało życie młodych ludzi w czasie wojny i jak wiele byli w stanie poświęcić dla ojczyzny.

Kto jeszcze nie czytał „Kamieni na szaniec”, powinien niezwłocznie to uczynić. Jest to piękna opowieść o bohaterskich chłopcach i dziewczętach, wywodzących się z przedwojennych zastępów harcerskich. • Główni bohaterowie: Jan Bytnar – Rudy, Maciej Aleksy Dawidowski – Alek i Tadeusz Zawadzki – Zośka, złączeni więzami przyjaźni jeszcze w gimnazjum, w czas wojny i okupacji nie rezygnują ze szczytnych ideałów. A nie jest to łatwe. Kształcą się na tajnych kompletach, działają w konspiracji – najpierw mały sabotaż, a potem Grupy Szturmowe AK – a jeszcze pracują, starając się zasilić mizerny wojenny budżet swych rodzin. • Kulminacją jest aresztowanie Rudego, bestialskie śledztwo w alei Szucha, następnie odbicie go w słynnej akcji pod Arsenałem. Rudy umiera skatowany ale szczęśliwy, że jest wśród swoich. Alek również umiera od ran odniesionych w akcji. Zośka, psychicznie złamany, ginie pięć miesięcy później w ataku na niemiecką strażnicę graniczną. • Piękna, mądra opowieść – jej podstawą był pamiętnik Zośki – i choć kończy się tragicznie, to jest w niej sporo elementów humorystycznych. Bo tacy właśnie byli – pełni radości życia, z fasonem pokonujący codzienne okupacyjne nieb­ezpi­ecze­ństw­a.