„Dziady cz. II” to dramat napisany przez Adama Mickiewicza. Książka opowiada o dawnym zwyczaju zwanym Dziady, który odbywa się nocą w kaplicy. Ludzie spotykają się tam, aby przywołać duchy zmarłych. • Dziady prowadzi Guślarz. To on rozmawia z duchami i mówi, co trzeba zrobić, żeby im pomóc. W kaplicy znajdują się także inni ludzie, którzy biorą udział w tym zwyczaju. • Podczas Dziadów pojawiają się różne duchy, na przykład duchy dzieci, Widmo Złego Pana oraz Zosia. Każdy z duchów opowiada swoją historię i mówi, dlaczego nie może zaznać spokoju. • Najbardziej zapamiętałem pojawienie się duchów dzieci. Był to ważny moment w utworze i dobrze zapada w pamięć czytelnika. • Czytając ten utwór, można łatwo wyobrazić sobie to, co dzieje się w kaplicy. Opisy i dialogi pomagają zrozumieć przebieg wydarzeń i sprawiają, że tekst jest czytelny. • Podobało mi się, że w książce pojawia się dużo różnych postaci. Każda z nich jest inna i sprawia, że czytanie nie jest nudne. • Moim zdaniem „Dziady cz. II” to ciekawa lektura szkolna. Jest inna niż zwykłe książki i na pewno zapada w pamięć.