To reportaż dotyczący odległego konfliktu w Saharze Zachodniej, o którym w Europie mówi się stanowczo za mało. Autorka przybliża ten świat w sposób niezwykle intymny i uniwersalny. Książka nie skupia się na suchych faktach politycznych czy militarnych strategiach. Jej siłą są ludzie, a dokładniej – dziewięć niezwykłych kobiet. Khalid oddaje im pełny głos. Poznajemy ich codzienne życie w obozach dla uchodźców, walkę z przeciwnościami losu, ale przede wszystkim ich ogromną godność, marzenia i miłość, która potrafi przetrwać w najbardziej surowych warunkach. Te kobiety nie są tu przedstawione jako bierne ofiary historii. To silne, odważne liderki i wojowniczki, które na swoich barkach niosą losy całego narodu. Najbardziej ujęła mnie empatia i szacunek, z jakimi autorka podchodzi do swoich bohaterek. Nie ma tu taniej sensacji ani prot­ekcj­onal­nego­ tonu. Jest za to czysty, poruszający i często wstrząsający autentyzm. Rozmowy pulsują żywymi emocjami, przez co od lektury po prostu nie da się oderwać. To jedna z tych książek, które otwierają oczy na niewidzialne dramaty współczesnego świata i zostają w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony. Gorąco polecam każdemu, kto szuka w literaturze faktu czegoś więcej niż tylko suchych informacji – szuka prawdziwego człowieka.