David Copperfield XXI wieku. Kingsolver mówiła w jednym z wywiadów, że kiedy zastanawiała się jak opisać dramatyczną sytuację w Appalachach, uslyszała głos Dickensa: daj głos dziecku, jemu każdy uwierzy. Jest wiele powodów, dla których ta książka jest wspaniała. Język, plastyczność opisów, temat (uzależnienie, strukturalna bieda w Appalachach), konstrukcja (rozdziały kończące się w najbardziej dramatycznych momentach) i wiele, wiele innych. Dla mnie najważniejsza jest zachowana Dickensowska nadzieja. Nie jakaś wielka. Ale jednak.

W tej książce wszystko doskonale współgra: wciągająca historia, ważne przesłanie społeczne, świetny język, sugestywna symbolika. Wspaniały główny bohater, do którego łatwo się przywiązać…. • Przejmująca. Niezwykle smutna. Refleksyjna. Rewelacyjna. Wbija w fotel i wbija się w pamięć.

Literatura przez duże „L”, wciągająca od pierwszej do ostatniej strony, zmuszająca do refleksji nad systemem, który zawodzi najmłodszych. Odwrócony sen o Ameryce, w którym marzenia stają się koszmarami, a nadzieja splata się z bezradnością.Książkę Barbary Kingsolver poleca Magdalena Kwapich, członkini oleskiego Dyskusyjnego Klubu Książki. • „Demon Copperhead” autorstwa Barbary Kingsolver to przejmująca i emocjonalna powieść, której akcja osadzona jest w surowych realiach Appalachów pod koniec XX wieku, wiernie oddająca klimat tamtych czasów. Bieda, brak perspektyw i plaga opioidów stanowią tam codzienność, a życie młodych ludzi zdaje się być z góry skazane na porażkę. • Cała recenzja: [Link] bibliotekaolesno.pl/dkk-01-2025-2/

Czytałam to równolegle z reportażem Imperium bólu, i przyznam, poznane informacje spotęgowały odbiór tej książki. • Dla takich książek warto żyć. Jestem zachwycona.