„Mężczyźni Konstancina” to ostatnia część (5) cyklu: "Tajemnice Konstancina" Eweliny Ślotały, (niestety nie dożyła już jej wydania). • Ostatnia odsłona serialu o patobogaczach z Konstancina. Tym razem mężczyźni w eleganckich garniturach, luksusowych samochodach, obracający miliardami. Często robiący interesy na granicy prawa, zblatowani z mafią, najczęściej rosyjską. To książka, która obnaża mroczne strony polskiej elity. Ślotała ukazuje, jak pozory luksusu i sukcesu maskują brutalną rzeczywistość pełną przemocy, manipulacji i bezkarności. • To opowieść o systemie, który chroni sprawców i ignoruje ofiary. To historia, która zmusza do refleksji nad współczesnym światem i miejscem jednostki w społeczeństwie. Ze wszystkich książek autorki wypływa że to samo patolstwo. Jak jacyś porządni ludzie się tam zaplączą to nie są godni uwagi. • Jest to literatura średnich lotów,fabuła książki żadna, budowana na podstawie ploteczek z Konstancina. • Ta publikacja została już wydana po nagłej śmierci autorki. • Książka jest przestrogą dla młodych dziewczyn, żeby rozważnie dobierały partnerów, ponieważ szybko z kochających żon mogą stać się alkoholiczkami czy być uznaną za osobę psychicznie chorą. Wszystko da się wmówić, przypudrować i przedstawić tak, żeby z kobiety zrobić osobę uzależnioną.Kobiety które za dużo wiedzą szybko są uciszane, a niektóre na zawsze.

Czwarta odsłona opowieści o konstancińskich elitach. • Dzięki tej książce mamy możliwość poznania do czego zdolne są kobiety w trakcie rozwodu z samcami alfa Konstancina. I to są różne sposoby by nie zostać bez grosza przy duszy. A te metody są czasami bardzo przerażające. • Smutne życie matki która dzieci traktuje jako inwestycje. • Smutne życie bogatego człowieka. • Do poczytania, bardziej jako bajka niż fabularyzowany reportaż o życiu zepsutych do szpiku kości finansowych elit.

Po książce "Cały ten błękit" obawiałam się, że kolejna nie może tak mnie wciągnąć, ale przyznaje - tez jest dobra.Szczegolnie polecam tym co są w żałobie, bez względu na wiek. Żałoba to proces, ktory trzeba przejść, ale trzeba byc cierpliwym zanim nadejdzie jutro.

Co się dzieje, co się dzieje… W Pernambuco strasznie się rozgościły figlarne małpy. Przyjazna kapibara Barbara udziela pomocy jednej z nich, bo ta zdaje się być nieco poszkodowana. Szybko jednak okazuje się, że pogodna Barbar pada ofiarą pewnej małpiej manipulacji. Małpie sąsiedztwo staje się z każdym kolejnym dniem być coraz bardziej niewygodne. W końcu nawet cierpliwe kapibary zaczynają mieć dość tych małpich wygłupów. Z pomocą przychodzi do nich bóbr – wuj Waldemar. On już bardzo dobrze wie, jak postępować z takimi gagatkami, jak małpy. Udziela kapibarom lekcji na temat stawiania granic, by nikt „nie wchodził im” wiecznie na głowy. Zatem i na małpie zachowanie znajduje się skuteczna metoda. A kapibary wynoszą z tej cennej lekcji własne wnioski na przyszłość.

To niesamowite!!! Nieopodal Gajówki pojawiają się nowi sąsiedzi. Do domu w Kawkach wprowadza się liczna rodzina. W końcu Gaja będzie miała okazję zawrzeć nowe znajomości. Mama przygotowała dla niej także sporo nowych wyzwań edukacyjnych. W obecnym roku szkolnym zaczynają pracę nad stworzeniem Atlasu Zwierząt Leśnych. Dla dziewczynki to kontynuowanie nauki przyrody w terenie. Gaja korzysta również z dość niek­onwe­ncjo­naln­ych lekcji malarstwa. Doświadcza pewnych kulinarnych eksperymentów. Jest naprawdę ciekawie, momentami zaskakująco i przyjaźnie. A i babcia funduje rodzince z leśniczówki moc kolejnych nowych wrażeń. Udanej więc lektury wszystkim życzę. Z pewnością nie będzie to nudny czas.