2 maja 2015 roku odeszła od nas Irena Wyczółkowska, znakomita poetka i przyjaciółka Miejskiej Biblioteki Publicznej w Opolu. Autorka o osobnym i odrębnym głosie, pisząca w swojej samotni, dzieląca się ze światem wierszami, które zyskiwały dla siebie wielu oddanych czytelników i komentatorów. Będąca zawsze jakby z boku, dyskretna i wycofana, ironiczna, pełna wyrozumiałości i empatii dla młodszych kolegów. Świetna redaktorka, której rady zawsze trafiały w samo sedno. Osoba serdeczna i życzliwa, pełna pogody wobec istnienia, którego najdrobniejsze przejawy odmalowywała w swoich wierszach. Otwarta na przyjaciół i bliskich, ceniąca dobrą literaturę i inspirującą dyskusję. Ciepła, szczera, wyrozumiała. Tworzyła poezję osobistą, skupioną, orbitującą wokół tych kilku najważniejszych dla człowieka kwestii. Nienagannie skrojoną, wyróżniającą się językową maestrią i polotem. Wiersze lekkie jak ptasie lotki ulatujące w przestrzenie z ciemnymi smugami. Jak napisała w swoim ostatnim tomie: "nikt się nie wywinie od tej ciężkiej / ostatniej roboty".

W wielkim żalu żegnamy znakomitą opolską poetkę i wspaniałego, bliskiego nam Człowieka i Przyjaciela. Być może istnieje "ulica równoległa" i kiedy "po wszystkim" staje się na skrzyżowaniu, ma się przed sobą wyrażone życie, spokój, ciszę, szczęście. Miejska Biblioteka Publiczna w Opolu pragnie skierować ku Najbliższym Ireny Wyczółkowskiej wyrazy swego najgłębszego poruszenia, żalu i współczucia.

Na dorobek literacki Ireny Wyczółkowskiej złożyły się tomy poetyckie:

"Skóra węża" (1990)
"Ptaszysko" (1991)
"Gdzie piołun rośnie" (1992)
"Balkon bez poręczy" (1993)
"Gwar utajony" (1996)
"Smocza samotność" (1997)
"Wstęp do teorii jawy" (2000)
"Ulica równoległa" (2005)
"Bilet na wodolot" (2010)
"Portret z duszą na ramieniu" (2013)

oraz zbiór opowiadań:

"Mitoplotki" (2013)

Irena Wyczółkowska zdobyła następujące wyróżnienia:

Artystyczna Nagroda Wojewody Opolskiego (1992);
Nagroda im. Marka Jodłowskiego (1993);
Nagroda Honorowa Prezydenta Miasta Opola za wybitne      osiągnięcia w dziedzinie kultury (2013)

Na spotkanie z wierszami z najnowszego, jeszcze niep­ubli­kowa­nego­, tomiku Ireny Wyczółkowskiej zapraszamy 28 maja 2015 roku o godz. 17.00.

Tu kilka zdjęć z wernisażu wystawy Wszystko dla Pań

Fot. S. Mielnik

Prowadzenie: ks. prof. Marek Lis

Z okazji Roku Jana Pawła II zapraszamy na spotkanie z Ojcem Leonem Knabitem poświęcone książce Spotkania z Wujkiem Karolem. Publikacja jest zbiorem trzech książek. Oprócz Spotkań- znajdziemy także Dywan dobrej nowiny oraz fragmenty Ulubionego bilbordu papieża

Leon Knabit, właśc. Stefan Knabit (ur. 26 grudnia 1929 w Bielsku Podlaskim) - polski benedyktyn, w latach 2001 - 2002 przeor opactwa w Tyńcu, publicysta. Zakonnik z ?sercem jak tramwaj?, wieczny optymista, z dystansem do siebie. Jest kapłanem od ponad 60 lat, mnichem, który żyje zgodnie z surową regułą św. Benedykta, znanym ze swojej otwartości, dobrego kontaktu z młodzieżą i poczucia humoru. Był bliskim znajomym papieża Jana Pawła II. Jest autorem wielu książek (m.in.: Spotkania z Wujkiem Karolem, Ulubiony bilboard Papieża, Ojca Leona różowe okulary). W 2014 r. ukazała się biografia o. Leona Knabita, pióra Piotra Zuchniewicza, pod tytułem Zakochany Mnich.

Spotkania z Wujkiem Karolem

Relacja Ojca Leona i Jana Pawła II stanowi pewien wzór, w którym najważniejsze elementy to wzajemna życzliwość, radość z każdego spotkania, pokora wobec ustalonej hierarchii, brak wyniosłości. W tej antologii zebrano trzy książki Ojca Leona, będące świadkami relacji benedyktyna z biskupem Rzymu.

Ta bliskość, która trwa nadal pomimo przeprowadzki Papieża Polaka z Watykanu do Nieba, jest obrazem tego jak dwóch mężczyzn potrafi zbudować relację opartą zarówno na szczerości serca, jak i autorytecie Ewangelii. Ponieważ dobro ze swej natury pomnaża się, do tej przyjaźni zaproszeni są wszyscy czytelnicy. Prawdziwa przyjaźń jest wymagająca, toteż dzięki wspomnieniom Ojca Leona jeszcze raz będzie można podjąć próbę zapoznania się z ponadczasowym nauczaniem Jana Pawła II.
/Wydawnictwo Benedyktynów Tyniec/