Po serii z Lipowem z ciekawości sięgnęłam po kolejną książkę P. Puzyńskiej. Niestety poprzednio czytany "Bezgłos" zupełnie pnie przypadł mi do gustu i z pewną obawą podchodziłam do tej pozycji. Powiem tak, dużo zwrotów akcji, różny rozwój sytuacji, coś w stylu Agathy Christie, poczatkowo akcja rozwija się dosyć powolnie, ale w miarę czytania nabiera tempa, duzo tajemnic nie do końca rozwianych. Książka mile mnie zaskoczyła a koniec najlepszy - cdn?

Polecam, przepiękne opowiedziana historia o życiu, rodzinie, wzlotach, upadkach i powrotach. O miłości, wspieraniu się nawzajem w trudnych, czasami nie do zniesienia chwilach.

Wydawałoby się, że łatwa lekka i przyjemna, a tytuł... no cóż jakiś wątek może? Ale to tylko złudzenie. Bohaterka, młoda dziewczyna, utalentowana ale naiwna młodzieńczą naiwnością dziewczyny, która szuka szczęścia, miłości i liczy na to, że los, postawił na jej drodze wspaniałego mężczyznę, który jej to wszystko zapewni a razem osiągną sukces. Niestety wojna wszystko zmienia a na pewno zmienia życie Ady. Mężczyzna, z którym była związana miłością, jak sama myślała, opuszcza ją, porzuca, zostawia na pastwę losu. Potem jej losy toczą się już szybko. Samo okrucieństwo wojny pokazane zostało z dużą subtelnością a historia Ady wciąga, tak że książkę czyta się jednym tchem. „Krawcowa z Dachau” jest opowieścią o determinacji i niespełnionych marzeniach, o miłości do dziecka i jego bolesnej utracie, o tragicznym losie kobiety, która za bardzo zaufała ludziom.