Ponad czterysta stron cierpienia psychicznego po utracie jedynego dziecka.

Totalna klapa Scotland Yardu • Po przeczytaniu sagi o rodzinie Cliftonów, sięgnęłam z ciekawością po "Nic bez ryzyka". Zachęciła mnie zapowiedź, że w tej książce Archer opisuje dzieje detektywa Warwicka, o którym w swych bestselerowych powieściach pisał Henry Clifton... • Im głębiej w tekst, tym bardziej byłam zaskoczona nieudacznictwem brytyjskiego wymiaru sprawiedliwości. • papla Młody detektyw opowiadający dokładnie o śledztwie swojej dziewczynie (o której tak naprawdę niewiele wie). • Muzeum Artefaktów Antycznych, bada jedną monetę, przekazaną przez fałszerza i wydaje opinię autentyczności pozostałych siedemnastu tysięcy monet. • Doświadczony sędzia skazujący przestępcę na najmniejszy wymiar kary, pomimo przeświadczenia o jego winie, tylko dlatego, że ten ostatni przekazuje muzeum obraz Rubensa. • Na koniec wspomniany przestępca, złodziej dzieł sztuki, mówi szeptem detektywowi, że przekazany obraz jet fałszywy, a oryginał cały czas wisi w jego domu.../papla • Gdybym była szefem Scotland Yardu, podałabym Archera do sądu o zniesławienie.

Początek tej historii jest interesujący, ale im dalej tym bardziej nieprwdopodobnie. Autorka zamieściła w jednej książce tyle wątków, że obdzieliłaby kilka powieści. Trzy kobiety po przejściach, trzy idealnie prosperujące firymy, arabski syn szejka, który jest ponadprzeciętnie wykształcony i inteligentny. Co nie przeszkadza mu oświadczac się na plaży naiwnie ofiarując stado wielbłądów. Dwie pary bliźniaków, porzucone dziecko, porwanie w Egipcie... • W połowie książki ciąg dalszy już jest przewidywalny: i żyli długo i szczęśliwie... • Ufff, dla kobiet lubiących romantyczną fantazję :)

Autor tutaj nie buduje napięcia. Wysokie napięcie poraża nas na samym początku i nie opada do ostatniej strony. • Trochę przeraziły mnie opisy torturowanych ofiar. Zastanawiałam się, jak można nie być psychopatą, żeby coś takiego wymyślić, ale dzięki tym opisom, mamy dopełnienie psychologicznego portetu mordercy. • Pomimo tego, książkę czyta się jednym tchem. • Polecam.

Ponieważ kocham wszystko co krakowskie, musiałam przeczytać. Nie jest to powieść, którą czyta się z zapartym tchem. Historia opowiada o czasach, w których grzechem było być kobietą. Czasy królów i księżniczek odarte z baśniowej otoczki. Autorka przekazuje nam wiedzę o kobietach tamtych lat w sposób mroczny, smutny i dość zniechęcający. Zupełnie jakby kobiety nie miały żadnych powodów do radości.