Opinie zamieszczone po obu stronach okładki zachęcają. Mnie również. Jednak zawiodłam się na tym thrillerze całkowicie. • Oceniłam na dwie gwiazki. Jedna, ponieważ pod koniec zaczyna się szybciej toczyć akcja. Druga, ponieważ mimo wszystko, doczytałam do końca. • Głowna bohaterka, Rachel, pijaczka, irytowała mnie na każdej stronie. Od początku właściwie nic nie pamięta, niczego nie rozumie, jest cały czas odurzona, pijana albo skacowana. • Dwie pozostałe, Megan i Anna, wcale nie wnoszą swoimi osobami świeżości. Obie z problemami, trochę socjopatyczne. • Cały czas nie mogę zrozumieć co Stephen King miał na myśli pisząc: "Znakomity thriller. Nie mogłem sie oderwać przez całą noc". • Ale to tylko moje zdanie :)

Powieść porusza trudne życiowe tematy z delikatną dozą humoru. Jak w życiu. Obok rodzinnych tragedii, jest również czas radość. • Miłosne rozstania, poszukiwanie swojego miejsca w życiu, relacje rodzinne, a wszystko to na tle wyjątkowego pokazu mody w Siedlcach.

Sięgnęłam po tę książkę jako polecaną na stronie biblioteki i nie zawiodłam się. • Świat po 11 września jest zupełnie innym światem. Największe mocarstwo globu, USA wprowadza w swoje agenturalne struktury nowy program antyterrorystyczny, Ścianę. Nie wszystkim służbom specjalnym jest on na rękę. • Rozpoczyna się walka podjazdowa o palmę pierwszeństwa i wpływy. • Polecam miłośnikom powieści dete­ktyw­isty­czny­ch i kryminalnych.

Trzeci tom "Alicji" zmęczył mnie bardzo. Zmusiłam się, żeby dokończyć sagę. Nie przemówiła do mnie działalność Alicji jako agentki brytyjskiej (?) ani dar wiecznej młodości, który pozwala ponad osie­mdzi­esię­ciol­etniej kobiecie wyglądać i zachowywać się jak trzy­dzie­stol­atka­.

Po przeczytaniu pierwszego tomu, bez zastanowienia sięgnęłam po następny. "Czas opowiedziany" przeczytałam niejako z rozpędu. Odniosłam jednak wrażenie, że za dużo się dzieje tym razem. Może jest to wynik czasów wojny i niepokoju międzywojennego. Mimo wszystko, gdzieś uleciał duch pierwszego tomu.