Anna Sakowicz - cykl ZŁODZIEJKA MARZEŃ • Na tę trylogię kociewska składają się następujące części: • cz. I - ZŁODZIEJKA MARZEŃ • cz. II - TO SIĘ DA! • cz. III - JUŻ NIE UCIEKAM • Jest to opowieść o Joannie,kobiecie po przejściach, polonistce, trochę wypalonej swą pracą, przebywającej na urlopie zdrowotnym, podstępnie wysłanej przez matkę do Starogardu na Kociewiu, rzekomo, by zaopiekować się chorą ciotką. Ciocia Zosia okazuje się nie być wcale tak schorowaną, ale bohaterka wraz ze swą córką Lusią "wrastają" w życie kociewskiej społeczności, poznają sympatycznych ludzi i po urlopie Joanna postanawia zostać u cioci Zosi. Sprawcą tej decyzji jest też sympatyczny pan doktor, z którym chciałaby ułożyć sobie nowe życie a także praca jako wolontariuszki w hospicjum dla dzieci chorych na białaczkę. • Wolontariat w hospicjum to bardzo wstrząsający wątek wszystkich trzech części, ale jakże pogodny. • Joanna pełna ciepła, chęci niesienia pomocy i emocjonalnie związana z chorymi dziećmi, dla których pisze opowiadanka, by choć trochę osłodzić ich cierpienie, realizuje swe marzenia o własnej kawiarni, stabilizuje swe życie u boku kochanego mężczyzny i wcale nie doktorka, który według cioci Zosi jest zwykłym galameją i dupusiem. Jej opowiadanka pojawiają się na runku wydawniczym i dlatego jej kawiarenka – marzenie zostaje nazwana Literatką. A w tejże Literatce można wypić nie tylko przesmaczną kawę, ale też zjeść "kuch z krostami" i kociewskie ruchanki • W ogóle w całej trylogii dużo humoru, zwłaszcza w cz. III, a to za sprawą starszyzny - towarzystwa cioci Zosi. • Całość okraszona jest powiedzonkami i wyrażeniami z gwary kociewskiej np. słynnym "to się da", czyli nie ma rzeczy niemożliwych. • Dla mnie wspaniały cykl i polecam bardzo.

Anna Sakowicz - cykl ZŁODZIEJKA MARZEŃ • Na tę trylogię kociewska składają się następujące części: • cz. I - ZŁODZIEJKA MARZEŃ • cz. II - TO SIĘ DA! • cz. III - JUŻ NIE UCIEKAM • Jest to opowieść o Joannie,kobiecie po przejściach, polonistce, trochę wypalonej swą pracą, przebywającej na urlopie zdrowotnym, podstępnie wysłanej przez matkę do Starogardu na Kociewiu, rzekomo, by zaopiekować się chorą ciotką. Ciocia Zosia okazuje się nie być wcale tak schorowaną, ale bohaterka wraz ze swą córką Lusią "wrastają" w życie kociewskiej społeczności, poznają sympatycznych ludzi i po urlopie Joanna postanawia zostać u cioci Zosi. Sprawcą tej decyzji jest też sympatyczny pan doktor, z którym chciałaby ułożyć sobie nowe życie a także praca jako wolontariuszki w hospicjum dla dzieci chorych na białaczkę. • Wolontariat w hospicjum to bardzo wstrząsający wątek wszystkich trzech części, ale jakże pogodny. • Joanna pełna ciepła, chęci niesienia pomocy i emocjonalnie związana z chorymi dziećmi, dla których pisze opowiadanka, by choć trochę osłodzić ich cierpienie, realizuje swe marzenia o własnej kawiarni, stabilizuje swe życie u boku kochanego mężczyzny i wcale nie doktorka, który według cioci Zosi jest zwykłym galameją i dupusiem. Jej opowiadanka pojawiają się na runku wydawniczym i dlatego jej kawiarenka – marzenie zostaje nazwana Literatką. A w tejże Literatce można wypić nie tylko przesmaczną kawę, ale też zjeść "kuch z krostami" i kociewskie ruchanki • W ogóle w całej trylogii dużo humoru, zwłaszcza w cz. III, a to za sprawą starszyzny - towarzystwa cioci Zosi. • Całość okraszona jest powiedzonkami i wyrażeniami z gwary kociewskiej np. słynnym "to się da", czyli nie ma rzeczy niemożliwych. • Dla mnie wspaniały cykl i polecam bardzo.

Anna Sakowicz - cykl ZŁODZIEJKA MARZEŃ • Na tę trylogię kociewska składają się następujące części: • cz. I - ZŁODZIEJKA MARZEŃ • cz. II - TO SIĘ DA! • cz. III - JUŻ NIE UCIEKAM • Jest to opowieść o Joannie,kobiecie po przejściach, polonistce, trochę wypalonej swą pracą, przebywającej na urlopie zdrowotnym, podstępnie wysłanej przez matkę do Starogardu na Kociewiu, rzekomo, by zaopiekować się chorą ciotką. Ciocia Zosia okazuje się nie być wcale tak schorowaną, ale bohaterka wraz ze swą córką Lusią "wrastają" w życie kociewskiej społeczności, poznają sympatycznych ludzi i po urlopie Joanna postanawia zostać u cioci Zosi. Sprawcą tej decyzji jest też sympatyczny pan doktor, z którym chciałaby ułożyć sobie nowe życie a także praca jako wolontariuszki w hospicjum dla dzieci chorych na białaczkę. • Wolontariat w hospicjum to bardzo wstrząsający wątek wszystkich trzech części, ale jakże pogodny. • Joanna pełna ciepła, chęci niesienia pomocy i emocjonalnie związana z chorymi dziećmi, dla których pisze opowiadanka, by choć trochę osłodzić ich cierpienie, realizuje swe marzenia o własnej kawiarni, stabilizuje swe życie u boku kochanego mężczyzny i wcale nie doktorka, który według cioci Zosi jest zwykłym galameją i dupusiem. Jej opowiadanka pojawiają się na runku wydawniczym i dlatego jej kawiarenka – marzenie zostaje nazwana Literatką. A w tejże Literatce można wypić nie tylko przesmaczną kawę, ale też zjeść "kuch z krostami" i kociewskie ruchanki • W ogóle w całej trylogii dużo humoru, zwłaszcza w cz. III, a to za sprawą starszyzny - towarzystwa cioci Zosi. • Całość okraszona jest powiedzonkami i wyrażeniami z gwary kociewskiej np. słynnym "to się da", czyli nie ma rzeczy niemożliwych. • Dla mnie wspaniały cykl i polecam bardzo.

Karolina Wilczyńska - WŁAŚNIE DZIŚ, WŁAŚNIE TERAZ • Trzy kobiety - Bronisława, Sabina, Sonia - o różnym statusie społecznym, które połączył straszny wypadek. • Trzy historie, ale podobna tęsknota, by w życiu być dla kogoś najważniejszym. • Smutna, przejmująca opowieść o kobietach, które kochały swoich mężczyzn /syna, ojca, męża/ za mocno, nie dostając nic w zamian. • Kreacja bohaterów świetna, jak zawsze u tej autorki lekkość pióra. Kolejna książka SUPER, którą " łyknęłam" w dzisiejszą, bezsenną noc.

Katarzyna Zyskowska - Ignasiak - ZANIM • z okładki: "Emancypantka, emigrantka, sumienna studentka, obowiązkowa żona, matka(...), fatalna kucharka(...), namiętna kochanka, skandalistka(...), laureatka dwóch Nagród Nobla, pierwsza kobieta profesor(...)." • A potem jeszcze dodano "złodziejka cudzych mężów" Tak patrzył na nią zazdrosny świat w jej paryskich latach. • W tej zbeletryzowanej, opartej na faktach biograficznych opowieści, poznajemy młodziutką, 18-letnią , ale już emancypantkę, marzycielkę, zmuszoną przez układy rodzinne /zubożały ojciec/ do pracy jako guwernantka w bogatym dworze, na jakże prowincjonalnym świecie Szczuk i Krasnego. • Mania, wykształcona młoda osoba, zyskuje szybko uznanie rodziny, dla której pracuje, jak i okolicy. • I oto zjawia się najstarszy panicz, który ....o, zgrozo!... zakochuje się z wzajemnością w młodziutkiej nauczycielce. Wypisz, wymaluj, nowy, powtarzający się dramat "trędowatej" ? Oczywiście mezalians - sytuacja nie do przyjęcia, ale - no właśnie proszę poczytać. • W książce już niestety nie ma paryskiego okresu Skłodowskiej, gdyż mamy historię - "zanim". • Kreacja fabuły piękna, stylizacja na XIX-wieczny język ziemiańskiej inteligencji - dość kwiecista • Autorka ciekawym chwytem zakończenia zaczyna snuć swą opowieść, by wrócić do wydarzeń sprzed czterech lat. Nie szkodzi to nic • ciekawości. Polecam tę książkę, zresztą jak wszystkie inne tej autorki.