"Obsesja" to świetny i wciągający thriller psychologiczny pełen niepokoju, lęku, zagrożeń, obsesji, sekretów i kłamstw. Akcja toczy się raz szybciej, raz wolniej, napięcie budowane było stopniowo, a pod koniec przyspieszyło. Historia w pierwszej części została przedstawiona w dwóch ramach czasowych - przeszłości i teraźniejszości, a w drugiej części tylko w teraźniejszości. W obu częściach były jeszcze fragmenty z notatnika prześladowcy. Gdy zaczęłam typować, kto może być prześladowcą, typowałam pierwszą osobę, potem drugą, trzecią, czwartą, aż w końcu w finale wyszło, że to żadna osoba z moich typów. I było to dla mnie wielkim zaskoczeniem, bo tej osoby nawet nie brałam pod uwagę. Książkę czyta się z zaciekawieniem i bardzo mi się podobała. Lubię książki B. A. Paris i wszystkie polecam. 😊

"Wszystko mam bardziej. Życie w spektrum autyzmu" to poruszający i chwytający za serce reportaż o realiach i życiu ludzi dorosłych żyjących w spektrum autyzmu i ludzi żyjących razem z nimi. Autor oddaje im głos, słucha i nie ocenia. Pokazuje, że nie ma jednej definicji określającej czym jest autyzm, i nie ma dwóch takich samych osób z takimi samymi "objawami", bo każda osoba jest inna. A to, że ktoś jest "inny", to nie znaczy że jest gorszy. Przecież każdy z nas jest "inny", różnimy się charakterem, kolorem oczu, kolorem włosów czy wrażliwością. Tak samo jest z osobami z orzeczeniem o niep­ełno­spra­wnoś­ci, to, że ktoś ma diagnozę i orzeczenie, nie powinno skreślać ich na margines społeczny. Osoby ze spektrum mogą różnie funkcjonować. Są osoby, które "w miarę dobrze funkcjonują", i są osoby, którym trudno się funkcjonuje i potrzebują pomocy. Według mnie, autor za mało przedstawił osób, które "dobrze" funkcjonują, a za dużo osób, którzy "gorzej" funkcjonują. Niemniej uważam, że takie książki są bardzo potrzebne, i powinno być ich więcej, żeby uświadamiać nasze społeczeństwo, że w spektrum - dzieci, młodzieży i dorosłych - jest coraz więcej. Na końcu książki autor zamieścił list - "List dorosłych ze spektrum autyzmu do rodziców dzieci z autyzmem". Jest piękny i ważny. Lektura skłania do przemyśleń i refleksji. Polecam przeczytać.

Bardzo chaotyczna i nie podobała mi się. Doczytałam tylko do setnej strony i porzuciłam.

"Zapisane w kartach. Rozdroża" (1 tom) to piękna, wspaniała, interesująca, poruszająca, refleksyjna i emocjonująca powieść o rodzinnych relacjach, relacjach międzyludzkich, ludzkich emocjach, ambicjach, marzeniach, rozczarowaniach, o przeznaczeniu, skrywanych sekretach, ale też o nadziei. Pierwszy tom serii jest wprowadzeniem do historii i poznajemy bohaterów, ale autorka zadbała też o ciekawe i wciągające zwroty akcji. Bohaterowie zostali świetnie wykreowani, byli tacy prawdziwi, z wadami i zaletami. Bardzo polubiłam Emilię i Zosię, a historia Zosi najbardziej chwyciła mnie za serce. W historii pojawiają się też dwa fajne koty.😻 Mrrrrr 😺 Ja jestem oczarowana tą lekturą i z niec­ierp­liwo­ścią­ wyczekuję kolejnego tomu. Bardzo jestem ciekawa jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Gorąco polecam. 🥰

"Śpij, laleczko" to genialny, rewelacyjny, mroczny, wciągający i emocjonujący kryminał pełen napięcia, tajemnic, sekretów, intryg, lęków i zwrotów akcji. Autorka porusza w książce ważne tematy np. zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) i genetyczną przypadłość - poliosis. Każda kolejna część jest tak samo świetna jak poprzednia, ale ta część, to był istny rollercoaster emocji. W pewnym momencie oczy mi się zeszkliły i to bardzo.🥹 A zakończenie mnie poruszyło. Uwielbiam tę serię 🥰 I czekam na kolejne tomy. 😊 Zdecydowanie polecam. 🥰