Co się dzieje, co się dzieje… W Pernambuco strasznie się rozgościły figlarne małpy. Przyjazna kapibara Barbara udziela pomocy jednej z nich, bo ta zdaje się być nieco poszkodowana. Szybko jednak okazuje się, że pogodna Barbar pada ofiarą pewnej małpiej manipulacji. Małpie sąsiedztwo staje się z każdym kolejnym dniem być coraz bardziej niewygodne. W końcu nawet cierpliwe kapibary zaczynają mieć dość tych małpich wygłupów. Z pomocą przychodzi do nich bóbr – wuj Waldemar. On już bardzo dobrze wie, jak postępować z takimi gagatkami, jak małpy. Udziela kapibarom lekcji na temat stawiania granic, by nikt „nie wchodził im” wiecznie na głowy. Zatem i na małpie zachowanie znajduje się skuteczna metoda. A kapibary wynoszą z tej cennej lekcji własne wnioski na przyszłość.

To niesamowite!!! Nieopodal Gajówki pojawiają się nowi sąsiedzi. Do domu w Kawkach wprowadza się liczna rodzina. W końcu Gaja będzie miała okazję zawrzeć nowe znajomości. Mama przygotowała dla niej także sporo nowych wyzwań edukacyjnych. W obecnym roku szkolnym zaczynają pracę nad stworzeniem Atlasu Zwierząt Leśnych. Dla dziewczynki to kontynuowanie nauki przyrody w terenie. Gaja korzysta również z dość niek­onwe­ncjo­naln­ych lekcji malarstwa. Doświadcza pewnych kulinarnych eksperymentów. Jest naprawdę ciekawie, momentami zaskakująco i przyjaźnie. A i babcia funduje rodzince z leśniczówki moc kolejnych nowych wrażeń. Udanej więc lektury wszystkim życzę. Z pewnością nie będzie to nudny czas.

Książka „Rowery” to publikacja popularno-naukowa dla dzieci w zwięzły sposób przedstawiająca historię najd­osko­nals­zego­ pojazdu świata - roweru. Dzięki niej możemy poznać historię powstania i rozwoju roweru, jego podstawową budowę, a także zasady związane z bezpiecznym poruszaniem się tym fascynującym jednośladem. Jest mnóstwo rodzajów rowerów używanych przez ludzi na całym świecie. Przyznam szczerze, że o istnieniu kilku typów z nich nie miałam do tej pory bladego pojęcia. Mowa tu również o ogromnej zalecie rowerów jako środka transportu całkowicie przyjaznego zdrowiu i środowisku. Co dziś jest szczególnie istotne dla naszej planety i jej dalszych losów w przyszłości. Rower to atrakcyjny symbol niezależności i najważniejszy wynalazek, służący codziennemu funkcjonowaniu. Myślę, że każdy fan dwóch kółek powinien zajrzeć w wolnej chwili do tej lektury. Zatem polecam i bezpiecznej drogi.

Tym razem Gaja wraz z mamą wybiera się na wakacje nad Bałtyk. I to na cały miesiąc. Nadmorski pensjonat to nie to samo, co życie w odludnej leśniczówce. Jest to też pierwsze tak długie rozstanie Gai z tatą, no i rzecz jasna z ukochaną Łatką – psem. Dziewczynka ma okazję poznać tu nowych przyjaciół. Wraz z nimi angażuje się w pewną akcję ekologiczną, pokłosiem której staje się powstanie Klubu Błękitnej Fali. Wspólnie wykonują plakaty edukacyjne i zachęcają mieszkańców, jak i turystów do wzięcia udziału we wspólnym sprzątaniu pobliskiego lasu przy plaży. Poza tym Gaja pomaga także swojej cioci w organizowaniu zdrowych śniadań dla pensjonariuszy. Stara się też trochę swą pracą zagłuszyć tęsknotę za bliskimi. Jednak wszystko, co dobre szybko się kończy. Wakacje również. Gaja ma nadzieję, że nawiązane nowe relacje przetrwają próbę czasu oraz odległości. Polecam wszystkim ta pełną ciepła i dobrego humoru opowieść o perypetiach rezolutnej Gai.

„Nie mówię żegnaj” to poruszająca powieść łącząca osobistą historię z tragicznymi wydarzeniami z historii Korei Południowej. Punktem wyjścia dla jej fabuły jest masakra na wyspie Czedżu z lat 1948–1949 oraz jej wpływ na kolejne pokolenia. • Główna bohaterka, Kyŏng-ha, przechodzi kryzys życiowy i zostaje wciągnięta w historię swojej przyjaciółki In-sŏn. Wraz z odkrywaniem rodzinnych wspomnień i przemilczanych faktów coraz bardziej zagłębia się w traumę związaną z dawną przemocą. Powieść skupia się na losach trzech kobiet, pokazując, jak pamięć, strata i żałoba kształtują ludzkie życie. • Nie jest to powieść, w której kluczową rolę odgrywa akcja. To raczej poemat, oszczędny w słowach, zawierający oniryczne momenty. To historia, która skłania do głębokiej refleksji nad pamięcią zbiorową, traumą przekazywaną między pokoleniami oraz zachowaniem człowieczeństwa po doświadczeniu przemocy. Nie jest to literatura łatwa, ale bardzo wartościowa i to w kontekście globalnym.