Ale piraci są zabawni. Pewnie nie wszyscy, ale bohaterowie tej książki akurat tak. Jej akcja rozgrywa się na Karaibach. Na początek poznajemy kapitana Baltazara Suchara, który wielbi wyłącznie suchary i tylko je kradnie. Bo jest myszą. Natomiast na Wyspie Czaszek w pewnej jaskini ukryty jest skarb. Wielu o nim wiedziało, ale każdy obawiał się strzegących go szkieletów. Tymczasem oni mieli zamiar tylko z kimś pomuzykować. W końcu znaleźli się jacyś chętni piraci do współpracy. Z kolei pies Fafik trafił na bezludną wyspę. Z nudów wprowadził na niej mnóstwo technicznych udogodnień, z których niestety tylko on korzystał. Jednak do czasu… Piraci, którzy postanowili ją podbić spędzili na niej sporo czasu, bo zaskoczyła ich moc atrakcji „wyczarowana” przez inżyniera Fafika. Czyż nie są to dość nietuzinkowe pirackie historie? Jasne, że tak… Zachęcam Was do sięgnięcia po tą przezabawną książkę z króciutkimi opowiadankami o całkowicie niegroźnych korsarzach.

Tata Oli planuje ferie zimowe. Chce by Ola zapoznała się z utworami muzycznymi, które on uwielbia, bo z pewnością i jej przypadną do gustu. Poza tym są warte poznania i tak. Ola uważa, że to straszna nuda… Wspólnie przystają więc na propozycję taty Stefka i wybierają się w góry na narty. Wszystko pięknie, ładnie, ale chyba nie wszyscy potrafią na nich jeździć. Z pewnością nie tata Oli, który oczywiście za nic w świecie nie ma zamiaru się do tego przyznać. Szybko jednak cała prawda wychodzi na jaw, ale o tym to przeczytajcie dalej sami. By dalszy ciąg ferii był udany musiała zadbać o nie Ola. Zaskoczyła wszystkich, no i spisała się na medal, którego jej tata w narciarstwie raczej nigdy nie zdoła zdobyć. 😉 Udanej lektury na zimowe ferie zatem.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością literacką Szczepana Twardocha. Zaintrygował mnie tytuł, w którym Piontek mógłby być Piątkiem, ale zdaje się nim jednak nie być. Wyjściowo ów Piontek to nazwisko jakie nosi główny bohater tej historii. Erwin Piontek to górnik, który właśnie ma zamiar spełnić jedno ze swych najskrytszych marzeń, wyruszyć w samotny rejs dookoła świata. I robi to na przekór wszystkim, ale nie samemu sobie. Przygotowany niczym harcerz do wyjazdu na obóz, wsiada na stary jacht żaglowy i płynie. Jest bardzo desperacko ambitny w osiągnięciu swego celu, choć zdaje się być on niełatwy do osiągnięcia. I tu autor nagle zmienia zdanie i przedstawia nam nieco inny los Erwina Piontka. Erwina w mundurze, który zamiast żeglować ma przy sobie ładownice na amunicje i zdaje się, że jest żołnierzem. Co robi ten Erwin Piontek w Afryce? Zajmuje się kolonizacją jej niemieckich terytoriów. Ale czy to saty­sfak­cjon­ując­e? Być może nie. Dlatego w trzecim swym literackim wcieleniu Erwin jest jegomościem w średnim wieku, sobowtórem Naczelnika Ludowego Państwa Polskiego. Czyżby odgrywał rolę dyktatora? I na tym poprzestańmy. Twardoch kończy swe „insynuacje” i tak porzuca czytelnika, który zdaje się, że nie potrafi w sposób jednoznaczny zinterpretować tego tekstu. Ale dla mnie była to bardzo fascynująca i intrygująca gra. Być może każdy z nas jest takim tytułowym Erwinem Piontkiem? Który pewnych rzeczy oczekuje, ale nie wszystkie są mu dane? Hmmm…

Przed nami wizyta w pensjonacie Górskie Zbocze. To tutaj przed laty zaginął w dziwnych okolicznościach pewien drogocenny naszyjnik z białym orłem. Zagadka ta jest intrygująca z jednego powodu. Został on skradziony podczas nocy, wprost ze stolika śpiącej tuż obok właścicielki! Jak do tego mogło dojść? Wówczas nie udało się odnaleźć zguby, ani trafić na ślad porywacza. Dziś Tiril i Oliver twierdzą, że naszyjnik nie mógł się wydostać z pensjonatu i jeszcze raz przypatrują się poszczególnym pomieszczeniom w hotelu oraz zasięgają informacji o przebywających tu w dniu kradzieży gościach. Wygląda na to, że trafili na jakiś trop… Całkiem możliwe, że uda im się rozwiązać tajemniczą zagadkę, związaną z zaginięciem Białego Orła. Zachęcam Was do lektury. Udanej dete­ktyw­isty­czne­j zabawy.

Wkrótce Halloween. Tata Oli ma głowę pełną oryginalnych pomysłów na przerażający strój dla siebie. Oczywiście najpierw jego niezawodne pomysły muszą przejść odpowiedni test, nim zostaną przez tatę zaprezentowane na szkolnej zabawie. Jak zwykle to Ola staje się królikiem doświadczalnym w tej sprawie. Tata z uporem maniaka próbuje wystraszyć Olę. Ta jednak ma dość ojcowskich wygłupów i ma zamiar przestraszyć ojca, jak nigdy dotąd. W końcu wie, czego jej tatuś boi się najbardziej na świecie... Czeka na Was naprawdę upiorne przedstawienie. Udanej zabawy.