Absolutnie wspaniałe kino. Dotykający tematów wiary, rozumu i miłości. Filmowe Piękno i tyle .

Gnający na łeb na szyję, szalony komiks. To co tygryski lubią najbardziej .

Świetne opowiadania, napisane językiem prostym i użytkowym ale wymuszającym użycie szarych komórek. Asimov jest świetnym autorem dla tych ( jak również ja ) nie są od dziecka obeznani z klasyką literatury fantastycznej. Zbiór Ja, robot zawiera w sobie opowiadania dotykające tematów takich jak samoświadomość maszyn, czym jest człowiek a czym jest robot oraz co je od siebie różni. Oczywiście te tematy do dziś są eksplorowane i może nie będą dziś niczym nowatorskim. Ale trzeba wziąć poprawkę na to że Asimov był jednym z pierwszych i nadal jego robotyczne prace dają masę frajdy i ciekawych przemyśleń.

Bałem się Stanisława Lema. Bałem się go czytać , poznawać jego twórczość jak i jego światopoglądu jako zagorzałego ateisty i intelektualisty. Ale że względu na 250-lecie Polskiej Fantastyki w 2026 roku postanowiłem sięgnąć po jedną z jego najbardziej cenionych powieści i być może najbardziej epicką. I powiem tak … myślałem że wiem czym jest dobra literatura sci-fi ( mając za sobą mniej niż 10 przeczytanych 🤣) . I teraz wiem że tak nie było. Historia opowiada o ekspedycji naukowo-militarnej na planetę Regis III z jednostki Niezwyciężony w celu odnalezienia bliźniaczej rakiety - Kondora. Grupa naukowców powoli odkrywa co się stało z jej załogą , dlaczego nie odpowiada i jaka jest specyfika planety - czy jest zamieszkana , a jeśli tak to czy przez istoty rozumne i ważniejsze - czy wrogie. I już na tym etapie pan Lem zachwycił mnie swoją prozą. Powieść zaczyna się jak niemalże space-horror z domieszkom space opery i wątku kolonizacji kosmosu. Cała powieść może być traktowana jako po prostu rozrywka na najwyższym poziomie - z znakomitym klimatem , tajemnicą i niesamowitymi scenami batalistycznymi , gdyż takie się zdarzą. Jednak nie jest tak zwyczajnie bo nie wspomniałem o literackim warsztacie Lema. Każdy o tym mówi i podpisuję się całym sobą pod uwielbienie stylu Pisarskiego mistrza- Lem piszę literaturę zimną, wykalkulowaną i pozbawioną człowieczeństwa. A to próbuje się przebić ( nieudolnie ) przez zasłonę zimną , robotyki i nieprzyjaznych światów pozaziemskich. Oczywiście nie zrozumiałem wszystkiego z tej powieści. Wiadomo - Lem był Wielkim Literatem a część opisów naukowych czy innych zwyczajnie mnie przerosły. Ale to nieważne. Gdyż warto stoczyć walkę z Lemem by doświadczyć mistrza - bitwy może przegracie , ale te warte są satysfakcji ze zwyciężonej wojny.

Darth Plagueis był mi reklamowany jako jedna z najlepszych jeśli na jako najlepsza powieść ze świata Gwiezdnych Wojen. Że wprowadza masę wspaniałych wątków i idealnie uzupełnię filmy z trylogii preaqueli. • Wiec przeczytałem. I powiedzieć że uczucia mam mieszane to jak nic nie powiedzieć. • Ale od początku. Powieść zaczyna się fenomenalnie. Wprowadza nam wątek tytułowego lorda , klimat sithów , ich bezwzględności i okrucieństwa. James Luceno , autor książki naprawdę dobrze pisze sithowskie klimaty , a jego prozę czyta się dobrze pomimo wielu dygresji światotwórczych. Wiec 1/3 książki czytało się świetnie. Druga część wprowadza Palpatein’a , jak jeszcze nie wszedł na ciemną stronę - droga ta również jest opisywana jako istotna. Druga część zaczęła mnie trochę niepokoić - autor wprowadził masę polityki , senatu ( czyli tych elementów które rozwodziły ten świat niemożliwie przez trylogię Prequeli) i intryg politycznych które niestety - wydawały mi się naiwnie. Gdyż książka ma tłumaczyć jaki był plan Sithów w częściach 1,2,3 i na czym polegała ich „Zemsta”. Całość wydawała się strasznie naiwnym pisaniem wątku w którym niezniszczalni źli do szpiku kości czarodzieje mają na wszystko plan - co nijak mi nie pasuje do Star Wars - pogodnej pulpowej przygody z mnichami z super mocami walczących ze złymi mnichami z mocami. Jednak nie było to tak straszne jak część trzecia książki. Tu już nic mnie nie trzymało przy lekturze , fabuła jakby zapomniała o relacji dwóch głównych lordów na rzecz durnego i niepotrzebnego uracjonalnienia wątków z prequeli - a to wiadomo jest niemożliwe. Wiec nie polecam Dartha Pleguisa. Jest po prostu przy długa , pretensjonalna na dłuższą metę wata do filmów. Co mnie osobiście smuci gdyż początek zapowiadała coś naprawdę epickiego.