Najlepszy i najukochańszy film o Supermanie 21 wieku, a może nawet w historii. Po ponad 40 latach , najwspanialszy heros amerykańskiej popkultury , Superman dostał naprawdę dobry film. • Po takich okropnościach jak Superman:powrót czy Człowieku ze Stali ( Boże dlaczego ten film w ogóle powstał ) , które podkopały kinowy wizerunek supermana na lata , ten film wydaje się być wręcz terapią dla fanów. Reżyser James Gunn , twórca wybitnej trylogii Strażnicy Galaktyki ) stworzył razem z Peterem Safranem film bezwstydnie radosny i pod trzymuwujący na duchu - czyli taki jaki film z Supermanem powinien być. Na takiego Supermana czekałem od dziecka. Mając 5 lat pokochałem Supermana dzięki filmom z Christopherem Reeve’em i to co poczułem będąc berbeciem - poczułem oglądając ten film 10 lat później. Ale żeby było jasne - nie jest to arcydzieło kinematografii. Żaden tam Obywatel Kane kina rozrywkowego. Fabuła jest cudownie prosta. Ale nie o to chodzi. Ten film jest tym czym jest Superman- jest ostoją pogodnego myślenia , poprawiaczem nastroju w najlepszym wydaniu. Superman ( grany swietnie przez Davida Corensweta) odzyskał dawny ( kolorowy i w majtkach !) blask i razem z Lois Lane ( fantastyczna Rachel Brosnachan) czy Lexem Luthorem ( hipnotyczny Nicholas Hoult ) znowu mogą być fantastycznymi postaciami dla nowego pokolenia. Plus oczywiście jest to świetne rozpoczęcie nowego filmowego DCU. • Błagam wypożyczajcie i piszcie recenzje !!

Idealne zakończenie tej krótkiej serii. Jonathan Hickman napisał niesamowicie angażującą i stymulująca historie o … właśnie ? O czym ? • O stracie i poświeceniu , niezgodzie z samym sobą i dylemacie - czy dobro ogółu usprawiedliwia morderstwo jednostki ? I na koniec tomu czujemy niesamowitą stratę i niedosyt. Co w zasadzie dalej się stanie ? Polecam całe dwie serie Hickmana ( choć Avengers nie są tak dobrzy jak New Avengers ) i mam nadzieje że kolejne rozdziały tej historii pojawią się w placówce.

Nawet całkiem nieźle. Jest kilka fajnych scen akcji , skoków w czasie i momentów i dialogu między bohaterami. Czyli wszystko niby jest prawda ? • I tak i nie. Jednocześnie z dużym zaciekawieniem czytałem tą całą plątaninę skoków w czasie ale jednak mie porwało mnie to. Brakowało mi jakiegoś wątku czy postaci który by to wszystko spajał. I jeszcze scenarzysta bardzo mnie zniechęcił tym że próbuje robić ze swoich komiksów nie wiadomo jak odkrywcza i ambitną literaturę. Nie jest tak przez cały czas ale jest kilka takich momentów gdzie po prostu przestawało mnie to wszystko obchodzić. Nie wiem może to cisza przed burzą ?

Mimo iż nie była to łatwa lektura , jestem zachwycony. • Słyszałem opowieści jaki to pan Stanisław Lem nie jest wybitnym człowiekiem - i są prawdziwe. Bo kto inny mógł wpaść na tak świetny pomysł na książkę ? Bajki z klasycznymi elementami ( czarodzieje , rycerze ) ale przedstawione w metaliczno-futurystyczny sposób.Tylko pan Lem. Jeden z najlepszych zbiorów opowiadań jakie czytałem. W sumie nie zbytnio literacko krytycznego doświadczenia ale co tam. Czytajcie bajkowe roboty.

Skrzywdzone i nie kochane dziecko serii o Avengers. Bardzo niesłusznie . Prawda , scenariusz jest poszarpany miejscami i niektóre sceny są strasznie topornie i głupio napisane. Ale mnie to nie obchodzi. To co ten film robi wybitnie to relacje między bohaterami. Za dzieciaka oglądałem ten film masę razy i do dziś ( prawdopodobnie min. dzięki niemu ) kocham tych bohaterów.