Biografia Franka McCourta otwiera cykl pt. „Popiół i żar”. • To słodko-gorzki obraz życia w Irlandii pierwszej połowy XX wieku. Patrzymy na tę rzeczywistość oczami dziecka, które wnosi mnóstwo ciepła, miłości i zrozumienia w świat pełen głodu, chorób i bezradności dorosłych. • Opowieść ta jest niezwykła i pełna kontrastów, zamiast przygnębiać, niesie ze sobą niesamowitą siłę i nadzieję. •„Prochy Angeli” stanowią piękną literacką podróż, która zostawia w sercu trwały ślad, idealna dla ceniących autentyczne i mądre historie.

Magiczna, pachnąca miodem saga, która zostaje w sercu na zawsze. To jedna z najpiękniejszych powieści, jakie ostatnio czytałam. Sofía Segovia, pisze niezwykle plastycznie, czule i obrazowo. Stworzyła historię pełną ciepła, magii oraz wielkich emocji. Jeśli kochacie realizm magiczny w stylu Márqueza, ten tytuł Was zachwyci. To wzruszająca opowieść o miłości, lojalności i walce o własną ziemię. • Fabuła jest mocno zakorzeniona w prawdziwych wydarzeniach. Akcja zaczyna się w 1910 roku w Linares i pokazuje losy bogatej rodziny Morales. Burzliwa historia kraju nie jest tu tylko tłem. Bezpośrednio niszczy ona dawny ład i spokój bohaterów. • Ta powieść ma swój własny, niespieszny rytm, którym trzeba się delektować. Choć w tle toczą się wojny i dramaty, z książki bije niesamowite światło oraz nadzieja. Dla mnie to absolutne arcydzieło literatury pięknej. Z czystym sumieniem polecam tę książkę każdemu, kto szuka w literaturze prawdziwych wzruszeń.

Yōko Ogawa zmusza nas do ciągłego myślenia i skupienia. • To książka, która stanowi odskocznię od głośnej codzienności. Sposób pisania autorki potrafi bardzo wyciszyć, ukazując nam świat dźwięków, ciszy i ludzkiego dotyku. Nie jest to jednak lektura dla każdego. Przez brak dynamiki akcja toczy się powoli, a zastosowana przez autorkę spora symbolika sprawia, że relacja bohaterów do końca pozostaje tajemnicą. Niemniej jednak polecam ją z uwagi na jej wyjątkowy, skłaniający do refleksji charakter. Pozwala się zastanowić nad własnym życiem oraz wspomnieniami. Mnie ta oniryczna atmosfera całkowicie urzekła. Polecam również późniejszą twórczość tej autorki lata 2019-2020 kiedy na rynku ukazały się "Ukochane równanie profesora" oraz "Grobowa cisza, żałobny zgiełk"

W moim odbiorze ta książka przedstawia świat, w którym dobro staje się złem. Autorka pokazuje, jak łatwo człowiek może zgubić swoje wartości. Patrzymy, jak wojna niszczy wszystko, co piękne. Najbardziej bolesne w tej lekturze stają się dzieje powojenne. • Widzimy, jak wielkie ideały zamieniają się w okrucieństwo. To bolesna lekcja historii o tym, do czego zdolny jest człowiek. • Targają nami emocje, które nie zostawiają nas obojętnymi. Książka niesie w sobie przesłanie o tym, że przemoc nigdy nie buduje dobrego świata. Dla miłośników historii to genialny obraz przedwojennej i powojennej Polski. Katarzyna Zyskowska zmusza do myślenia o ludzkiej naturze i wyborach. Polecam nie mniej jednak to wymagająca lektura dla osób o dużej odporności psychicznej.

Matka kontra wielka historia. Czy można napisać książkę o dżihadzie, wojnie w Czeczenii i Syrii bez epatowania tanią brutalnością? Wojciech Jagielski udowadnia, że tak. Co więcej – robi to w sposób, który zostawia czytelnika z emocjonalnym kacem na wiele dni. To nie jest suchy reportaż wojenny pełen dat i analiz politycznych. To przede wszystkim intymny, bolesny portret matki, która staje do nierównej walki z radykalną ideologią o dusze i życie swoich synów. Poznajemy Larę – kobietę z Doliny Pankisi, której jedynym celem i życiową mantrą było jedno proste zdanie: „Żyć trzeba! Żyć – nie umierać”. Autor tego reportażu całkowicie usuwa się w cień, pozwalając nam słuchać Lary. Język tej opowieści hipnotyzuje spokojem, jest wręcz poetycki, a przez to jeszcze bardziej przerażający w zestawieniu z tragedią, jaka się tam rozgrywa. To lektura o bezsilności. O tym, jak wielka historia i religijny fanatyzm potrafią bezwzględnie odebrać matce dzieci, bez względu na to, jak mocno próbowałaby je chronić. Jagielski nie ocenia, nie moralizuje. Pokazuje mechanizm – jak młodzi ludzie wychowani w Europie dają się uwieść obietnicy czystości i sensu, jaką daje radykalny islam. To jedna z ważniejszych, bardzo poruszających książek z nurtu literatury faktu, jakie mam w swoim księgozbiorze. Przerażająco aktualna, mądra i zostawiająca w głowie mnóstwo trudnych pytań.