Autorka nie kładzie nacisku na epatowanie nadużyciami. Historie sióstr podobne, co moim zdaniem można przełożyć na powszechność problemu w różnych zgromadzeniach, w systemie funkcjonowania żeńskich klasztorów. Dla mnie natrudniejsze było mierzenie się z niep­rzep­raco­wani­em przez siostry formujące/przełożone własnych problemów, słabości, trudności w relacjach, a także powszechny brak empatii. Porażajace zajmowanie się rutyną, poprawnością w drobiazgach uprzykrzających życie, odległych od wiary. Bardzo dobre skontrastowanie wiary vs pobożności. I jeszcze problem niewolniczej pracy sióstr na rzecz zgromadzeń oraz długich lat oczekiwania na werdykt zakonu: zostanę czy będę musiała odejść.