Gogol w czasach Google'a • Autor: Wacław Radziwinowicz • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Rewelacyjny zbiór reportaży opisujących Rosję przełomu XX i XXI wieku. Książka bardzo mi się podobała, zarówno ze względu na swoją treść, jak i formę. Składa się z wielu reportaży powstałych na przestrzeni lat 1998–2012, które mimo różnego czasu powstania tworzą spójną opowieść o przemianach zachodzących w Rosji. Wszystkie wyszły spod pióra jednego autora, co dodatkowo nadaje publikacji konsekwencję i wyrazisty charakter. • Myślę, że sam moment wydania książki – rok 2013 – nadaje jej dziś dodatkową wartość. Czytając ją w 2026 roku, trudno oprzeć się wrażeniu, że wiele z opisywanych zjawisk było zapowiedzią wydarzeń, które nastąpiły później. Dzięki temu reportaże zyskują nowy wymiar i pozwalają lepiej zrozumieć kierunek, w jakim przez kolejne lata podążała Rosja. • To książka napisana bardzo dobrym językiem, wnikliwa i pozbawiona taniej publicystyki. Dla osób zain­tere­sowa­nych­ Rosją, jej społeczeństwem i historią najnowszą będzie to niezwykle wartościowa lektura. • Książkę serdecznie polecam. • 📖 23:05 · 10.07.2026 · 65/2026 · (P)

Podróż do Rosji • Autor: Joseph Roth • Moja ocena: ★★★★★★★★★☆ (9/10) • Rewelacyjna książka – zbiór reportaży sprzed blisko stu lat, ukazujących Rosję pierwszych lat istnienia Związku Sowieckiego. To publikacja napisana znakomitym, reporterskim językiem, która mimo upływu czasu nie straciła na aktualności i nadal robi ogromne wrażenie. • Książka bardzo mnie zbudowała. Joseph Roth z niezwykłą przenikliwością pokazuje różne aspekty życia ludzi funkcjonujących w młodym państwie sowieckim, obserwując codzienność bez nachalnego wartościowania. Nie staje jednoznacznie po żadnej ze stron, lecz z dużą wnikliwością opisuje procesy i zjawiska, których konsekwencje historia dopiero miała ujawnić. Dzięki temu reportaże zyskują dodatkowy wymiar i czyta się je nie tylko jako zapis podróży, ale również jako świadectwo rodzącej się epoki. • Szczególnie ujął mnie język autora – niezwykle precyzyjny, pełen przenikliwości, momentami subtelnego sarkazmu, a jednocześnie nacechowany autentycznym szacunkiem wobec opisywanych ludzi. To właśnie sposób prowadzenia narracji sprawia, że książka pozostawia po sobie tak dobre wrażenie. • Dla osób interesujących się Wschodem, kulturą oraz historią Rosji jest to lektura obowiązkowa. Serdecznie polecam. • 📖 21:26 · 05.07.2026 · 64/2026 · (P)

Ukochane równanie profesora • Autor: Yōko Ogawa • Moja ocena: ★★★★★★★★☆☆ (8/10) • Mimo że za literaturą japońską raczej nie przepadam, ta pozycja bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. To jedna z nielicznych książek z tego kręgu kulturowego, która od początku do końca potrafiła utrzymać moje zainteresowanie i przekonać mnie, że prostota nie musi oznaczać powi­erzc­hown­ości­. • Powieść opowiada o niezwykłej pasji człowieka, który wskutek urazu pamięta jedynie ostatnie osiemdziesiąt minut swojego życia, a jednocześnie pozostaje wybitnym matematykiem i prawdziwym geniuszem. Ten pozornie prosty punkt wyjścia staje się pretekstem do pokazania, jak pamięć, wiedza i codzienne relacje mogą budować człowieczeństwo nawet w bardzo trudnych okolicznościach. • Najbardziej urzekła mnie relacja pomiędzy głównymi bohaterami. Jest nietypowa, chwilami wręcz dziwna, ale jednocześnie bardzo naturalna i wiarygodna. To właśnie ona nadaje tej historii emocjonalnej głębi i sprawia, że książka pozostaje w pamięci jeszcze długo po zakończeniu lektury. • To spokojna, ciepła i dobrze napisana powieść, która pokazuje, że nie potrzeba rozbudowanej fabuły ani spektakularnych wydarzeń, aby stworzyć wartościową historię. Książkę serdecznie polecam. • 📖 20:59 · 02.07.2026 · 63/2026 · (A)

Zanim wystygnie kawa • Autor: Toshikazu Kawaguchi • Moja ocena: ★★★★☆☆☆☆☆☆ (4/10) • Mocno słaba książka. Po jej przeczytaniu utwierdziłem się w przekonaniu, że współczesna literatura japońska najp­rawd­opod­obni­ej nie jest dla mnie. Sam pomysł stanowiący oś fabuły wydaje się interesujący, jednak w moim odczuciu został wykorzystany w sposób dość powierzchowny i przewidywalny. • Przez całą lekturę miałem wrażenie, że książka koncentruje się bardziej na prostych emocjach niż na pogłębionej refleksji. Poruszane tematy, mimo że potencjalnie mogłyby prowadzić do ciekawych rozważań, zostały przedstawione w sposób, który nie zrobił na mnie większego wrażenia. Zabrakło mi głębi, literackiego ciężaru i czegoś, co pozostałoby w pamięci na dłużej po zakończeniu lektury. • To książka, którą przeczytałem bez większych problemów, ale również bez większego zaangażowania. Dla mnie pozostała jedynie czytadłem — poprawnym warsztatowo, lecz pozbawionym polotu i wyrazistości. Z pewnością nie jest to pozycja, do której chciałbym wrócić po raz drugi. • 📖 22:21 · 28.06.2026 · 62/2026 · (P)

Zwariowałam czyli widziałam w Klewkach • Autor: Maria Wiernikowska • Moja ocena: ★★★★★★★☆☆☆ (7/10) • Mam do Marii Wiernikowskiej dużą sympatię, dlatego od razu przyznaję, że trudno mi być w pełni obiektywnym. Jednocześnie po raz kolejny utwierdziłem się w przekonaniu, że zdecydowanie bardziej lubię jej słuchać niż ją czytać. W reportażach i wystąpieniach ustnych jej żywiołowość działa na korzyść przekazu, natomiast w formie pisanej ta sama cecha bywa momentami nieco męcząca. • Autorka porusza w tej książce jedne z najg­łośn­iejs­zych­ i najbardziej kont­rowe­rsyj­nych­ spraw ze styku polityki, służb specjalnych, mediów oraz świata przestępczego z początku XXI wieku. Sam temat jest niezwykle interesujący i bez wątpienia wart zgłębiania. Wiernikowska potrafi przyciągnąć uwagę czytelnika, a opisywane wydarzenia niejednokrotnie budzą zdumienie i skłaniają do refleksji nad mechanizmami funkcjonowania państwa oraz mediów tamtego okresu. • Problemem jest jednak forma narracji. Autorka sprawia wrażenie osoby nieustannie podążającej za kolejnymi skojarzeniami, przez co książka momentami wydaje się chaotyczna i rozproszona. Pojawia się wiele dygresji, pobocznych wątków oraz luźnych obserwacji, które z jednej strony budują specyficzny klimat tej opowieści, ale z drugiej potrafią odciągać uwagę od głównego tematu. Nie oznacza to jednak, że książka jest nudna – wręcz przeciwnie. Jest interesująca właśnie dzięki swojej nieoczywistości, choć wymaga od czytelnika cierpliwości. • Na uwagę zasługuje również sama forma wydania. Jest ona dość nietypowa i oryginalna, co dobrze współgra z charakterem autorki oraz tematyką publikacji. • To jedna z tych książek, których nie warto oceniać po pierwszych rozdziałach. Aby w pełni zrozumieć intencję autorki i sens całej opowieści, trzeba przeczytać ją do końca. Dopiero ostatnie kilkadziesiąt stron w wyraźny sposób zmienia perspektywę i pozwala spojrzeć na wcześniejsze wydarzenia z zupełnie innego punktu widzenia. • Mimo pewnych zastrzeżeń do stylu narracji uważam tę książkę za wartościową i wartą poznania. To lektura nietypowa, momentami chaotyczna, ale jednocześnie intrygująca i pozostawiająca czytelnika z wieloma pytaniami. • Książkę polecam. • 📖 23:31 · 25.06.2026 · 61/2026 · (P)