Pani Hunter znów mnie uwiodła cudowna powieść. • Powieść idealna na jesienny wieczór. • Historia ciekawa, bohaterzy po przejściach i trudnym dzieciństwie, które rzutuje na ich dorosłe życie i ma wpływ na zdolność budowania zdrowych relacji w związku. • Czy polecam? • Zdecydowanie tak. Niby romans, ale ze sporą dawką humoru i ciekawymi tematami do rozmyślań nad tym co czytamy w gazetach i widzimy na dużych ekranach.

Historia Nicolasa wprowadza nas w brutalny świat mafii. Gdzie tak jak w poprzednich częściach kobieta nie ma prawa głosu, a mężczyzna musi być górą. Postacie bardzo ciekawie nakreślone ci nowi jak i ci z poprzednich części. Tak jak dla mnie, w tej części jest troszeczkę mniej akcji, mafii w całej mafii. Mało rozlewu krwi, pościgów, strzelaniny. Jednak bardzo fajne jest to, że jak cię trafi strzała amora, to dla tej osoby potrafisz zrobić wszystko, nawet zejść do samego piekła. Wtedy mężczyzna z niebezpiecznego staje się potulnym misiem dla swojej damy. Teresa wiele przeszła, od dziecka nie miała lekko. Czy zazna spokoju przy Nicolasie i czy w końcu zaświeci jej słońce, przekonajcie się sami. Bardzo przyjemnie mi się czytało, dzięki lekkiemu stylowi, a zakończenie jest ciekawie nakreślone, świetne dopełnienie całej serii.

Zdecydowanie lepsza od pierwszej części.Widać, że autorka mocno podszkoliła swój warsztat pisarski przez co powieść czyta się z przyjemnością. • Bardzo emocjonująca powieść z ciekawą intrygą i pomysłem na książkę. Podobała mi się przemiana Olivi i opiekuńczość Tomaso który dotychczas wyśmiewał się ze swojego kuzyna a teraz sam wpadł po uszy i był z tego zadowolony. • Tym razem nie mam się do czego przyczepić, prócz tego, że powieść jest krótka a ja z przyjemnością czytałabym dalej.

Szczerze mówiąc spodziewałam się czegoś lepszego. Historia Eleny i Gabriela dość płytko napisana. I choć główna bohaterka z początku pokazana jest jako dziewczyna z pazurem - później jakby autorka zapomniała go dalej pokazywać. • Wszystko szybko się dzieje… brak napięcia … w sumie wszystko przewidywalne od samego początku …

Wszystkie nasze tajemnice” autorstwa Melissy Wiesner, to książka, która nie tylko snuje historię – ona wkrada się cicho w twoje serce, otula je delikatną melancholią i porusza każdą strunę twojej duszy. Czytasz, a z każdą stroną czujesz, jak wzruszenie buduje się powoli, jakby przesiąkało cię od wewnątrz. I nagle łzy same napływają do oczu, bo czujesz, że jesteś świadkiem czegoś niezwykle kruchego, pięknego i bolesnego zarazem. • Ale ta opowieść to także przypomnienie, jak wielką moc mają tajemnice. Są jak cienie, które rzucają się na każdą chwilę szczęścia, niczym niekończące się echo przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć. • Wszystkie nasze tajemnice” uczą nas, że miłość to nie jest idealna baśń, ale codzienne wybory – wybór, by być przy kimś, nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się tracić sens. To historia, która pokazuje, że choć tajemnice mogą ranić, to tylko prawda daje nam prawdziwe wyzwolenie. • I może właśnie to jest największe przesłanie tej książki – że niezależnie od bólu, od porażek i demonów przeszłości, istnieje ktoś, kto spojrzy na nas z całą naszą niedoskonałością i powie: „Jesteś wystarczająca. Jesteś kochana.” • dawno nie przeczytałam tak fantastycznej książki, od tej historii nie można się oderwać. Piękna przyjaźń, która po wielu latach przeradza się w miłość.