Wulgarny sadyzm. Wciąga jak bagno. Jak zaczniesz czytać, to przeczytasz, ale będziesz żałował (kobiety raczej nie dadzą rady).

Świetnie opowiedziana romantyczna historia, w dwóch odsłonach czasowych. Oczywiście niep­rawd­opod­obna­, ale czyta się to zachłannie.

Historia paru dni kilku osób spisana równoczasowo na zakładkę z "Gwiazdą poranną", więc w pewnym sensie książka jest tomem II. Każdy człowiek, to temat na niewielkie opowiadanie (Czechow), ale Knausgardowi proza spuchła poprzez mnóstwo nieistotnych, przyziemnych i nużących detali. Czytając, oczekujemy, że za chwilę coś się wydarzy, jak to jest u autorów powieści w odcinkach. Wygląda na to, że Knausgard napisze kolejną książkę według tej samej formuły, bo ta skończyłą mu się w zapowiadającym dramat momencie. Nobla z tego nie będzie.

Jeśli przebrniesz przez pierwszy epizod, to książka wciągnie Cię niesamowicie, aż do finalnego... A dzieje Josteina, to wisienka na torcie.

To jest strzelanka. Alter ego autora ma dziesięć żyć, a i niektórzy inni bohaterowie "zmartwychwstają". Książka epatuje okrucieństwem w abstrakcyjnym dla czytelnika świecie Indii i Afganistanu. Aluzje na temat przyszłych wydarzeń nie pozwalają czytelnikowi "odpuścić". Bohaterowie są - w każdym sensie - czarno-biali, a opinie o nich - kategoryczne. Jest też wiele bon motów i "głębokich" sądów natury filozoficznej. Ale Czytelniku, jak zaczniesz, nie będziesz mógł przestać :).