Jest takie zjawisko jak afantazja czyli brak możliwości wyobrażenia sobie słów w głowie. Może mieć różne nasilenie więc ludzie z zupełnym brakiem afantazji wyświetlają sobie w głowie np. podczas czytania książki, cały film z postaciami i miejscami i kolorami a ci z całkowitą afantazją nic nie widzą jak próbują sobie wyobrazić nawet zwykłe jabłko. Jedną z konsekwencji tej przypadłości jest brak strachu przy czytaniu horrorów i thrillerów. Ja mam częściową fantazję i spoko czytam horrory ale smutna sytuacja postaci w książce jednak trochę mi tą resztkę wyobraźni ruszyła i musiałam czytać etapami. Chyba jest to dobrze napisana książka.

Zaskakująco ciekawa książka. Autor może nie wysnuwa specjalnie interesujących teorii ( pewnie musiałby nie być Amerykaninem, żeby móc dostrzec wzorce i przyczyny z oddali) ale dobrze nakreśla tło i szczegóły oraz sprzeczności. Historie są dość pasjonujące również z powodu humoru który był nie do uniknięcia podczas opisywania takiego tematu.

Trzyma w napięciu

Lubię czytać książki dziejące się na "zachodzie" bo wtedy nie czuję tej niep­rawd­opod­obno­ści jakiej nie można zignorować przy książkach opisujących polskie okolice. Bohaterowie pewnie z tej też przyczyny nie mają dialogów wewnętrznych ani osobowości, żeby jeszcze bardziej nie pogłębiać zgrzytów. No ale suche książki historyczne są za to mniej pociągające, oś za coś.

Jeśli miałbyś w swoim życiu przeczytać tylko jedną książkę to to powinna być ta książka. Dodatkowo radzę przeczytać ją w młodości bo potem będzie już zbyt smutno.