Książka rewelacyjna. 387 stron cytatów z dzieł Witolda Gombrowicza. Zebranych/wybranych bardzo udatnie. Pomagających zrozumieć. Wiele wątków które w innych warunkach mogłyby się zagubić, tutaj znajduje swoje czytelne umiejscowienie. Długo czytałem. Bardzo żałuję, ze nie posiadam, a właśnie nadeszło pora zwrotu. Do biblioteki oczywiście. Trudno. Bardzo żałuję. zawsze jednak jest szansa na kolejne wypożyczenie.

W opiniach pojawiło się wiele pochlebnych ocen dotyczących edytorskich zalet tej pozycji. Dopisuję się do nich. Przecudnej urody książka. Napisana równie udanie. Tym razem powiedzenie: '..nie oceniaj książki po okładce.." nie ma żadnego uzasadnienia. Dowodem może chociażby fakt, że przeczytałem za jednym podejściem, nie czyniąc antraktów dla innych, czekających na nachkastliku, wydawnictw. I uczyniłem to ja, osoba bardzo oporna na oddziaływanie sztuk plastycznych. A o tejże, wbrew pozorom, jest tutaj bardzo dużo wiedzy, której mię brakowało. Równie wspaniale sprawdziła się forma opowieści. • Multibiografia pokolenia, a nawet, biorąc pod uwagę różnice wieku bohaterek, kilku pokoleń Polek na Montparnassie, zasługuje na ocenę bardzo wysoka. • Daję dziewięć gwiazdek. • I polecam. No. Raczej absolutnie.

Bardzo cenna książka. Tak się złożyło, zbiegło się, że kiedy książka dotarła do mnie, w czytaniu miałem: Masłowską, i M. V. Llosę. Chwilę temu skończyłem czytać książki kilkunastu, z blisko czterdziestu, autorów z którymi p. Nogaś przeprowadził wywiady. • Bardzo polecam. No. Raczej.

Rewelacyjna. Dla mnie, bo nie dokańczam takich książek. Raczej. Małecki ma jednak to coś, co powoduje, że cokolwiek do mnie trafi, czytam do końca. A lekturą lekką, łatwą...itd., "Święto ognia", moim zdaniem i wbrew pozorom, nie jest. Głownie dlatego, że oczekuje od czytelnika empatii. Bardzo głębokiej. Czyli: wymagającą prozą jest. • Bardzo polecam.

Debiut? No to słabo. Aczkolwiek, z drugiej strony, jeżeli z pisarzami jest jak z reżyserami, to może i dobrze, że słabo. Bo z czasem może być lepiej. Lub gorzej. Ale.....tak miedzy nami, czytelnikami, warto czekać na "drugą" książkę. Ja zaczekam. Z ciekawością. • Byleby to nie były "horror" czy inna "groza" .