„Stary człowiek i morze” to powieść napisana przez Ernesta Hemingwaya. Jest to krótka książka, ale bardzo interesująca. Czytałem ją jako lekturę szkolną i chociaż jest krótka, ale dużo wydarzeń się w niej dzieje. • Głównym bohaterem jest Santiago - stary rybak, który od wielu dni nie złowił żadnej ryby. Mimo że inni uważają go za pechowego, on się nie poddaje i wyrusza samotnie na morze. W końcu łowi ogromnego marlina i przez wiele dni walczy z nim na pełnym morzu. Ta walka jest nie tylko fizyczna, ale też psychiczna, bo Santiago musi zmagać się ze zmęczeniem i bólem. • Najbardziej podobało mi się to, że Santiago nigdy się nie poddaje. Nawet kiedy jest bardzo słaby i wyczerpany, wciąż walczy. Pokazuje to, że człowiek może przegrać, ale nie powinien się poddawać. Ta książka uczy, że warto walczyć o swoje cele, nawet gdy wszystko wydaje się stracone. • Ważna jest też relacja Santiago z chłopcem Manolinem. Choć chłopiec nie może już z nim pływać na ryby, nadal go wspiera i wierzy w niego. To pokazuje, jak ważna jest przyjaźń i wzajemny szacunek. • Uważam, że „Stary człowiek i morze” to bardzo fajna książka. Pokazuje, że prawdziwa siła człowieka jest w jego charakterze i wytrwałości. Moim zdaniem warto ją przeczytać.

„Kamienie na szaniec” to książka napisana przez Aleksandra Kamińskiego. Jest to opowieść o prawdziwych ludziach, którzy w czasie wojny byli bardzo odważni i gotowi poświęcić wiele dla ojczyzny. • Głównymi bohaterami są Rudy, Alek i Zośka - młodzi harcerze, którzy w czasie II wojny światowej walczyli z okupantem niemieckim. To, co ich wyróżnia, to ogromna odwaga, odpowiedzialność i przyjaźń. Mimo że byli młodzi, podejmowali bardzo trudne decyzje i ryzykowali życie, żeby pomagać innym i walczyć o wolną Polskę. • Najbardziej podobało mi się to, że książka pokazuje prawdziwych młodych ludzi w czasie wojny. Bohaterowie boją się, czasami wątpią, ale nigdy się nie poddają. Akcje dywersyjne, w których brały udział harcerze, pokazują to, że nawet młodzi ludzie mogą być odważni i działać dla większego dobra. • Książka uczy też, jak ważna jest przyjaźń i lojalność. Rudy, Alek i Zośka zawsze mogli na siebie liczyć, wspierali się nawzajem i pomagali sobie w trudnych chwilach. To pokazuje, że prawdziwi przyjaciele są bardzo ważni, szczególnie w ciężkich sytuacjach. • Według mnie „Kamienie na szaniec” to bardzo wartościowa książka. Według mnie nie jest ona najlepsza, bo nie za bardzo lubie takie książki, ale jest naprawde fajna. Pokazuje, że odwaga, poświęcenie i przyjaźń są jednymi z najważniejszych cech człowieka. Poleciłbym ją każdemu, kto chce zrozumieć, jak wyglądało życie młodych ludzi w czasie wojny i jak wiele byli w stanie poświęcić dla ojczyzny.

„Akademia Pana Kleksa” to książka napisana przez Jana Brzechwę. Czytałem ją jako lekturę i muszę przyznać, że była bardzo ciekawa i zabawna. Historia jest trochę niezwykła i pełna fantazji. • Głównym bohaterem jest Adaś Niezgódka, chłopiec, który trafia do tajemniczej szkoły prowadzonej przez Pana Kleksa. Pan Kleks to niezwykły nauczyciel, bo potrafi robić rzeczy, które w normalnej szkole są niemożliwe. Cała akademia jest pełna magicznych i śmiesznych wydarzeń, a uczniowie uczą się tam nietypowych przedmiotów, jak kleksografia, czarodziejskie eliksiry czy matemagia. • Najbardziej podobało mi się to, że książka jest pełna humoru. Pan Kleks i jego uczniowie wciąż wpadają na dziwne pomysły i robią zabawne rzeczy. Niektóre sytuacje były naprawdę śmieszne. • Książka pokazuje też, że warto być kreatywnym i myśleć inaczej niż wszyscy. Akademia Pana Kleksa jest pełna fantazji. • Według mnie „Akademia Pana Kleksa” to książka, którą warto przeczytać, bo jest ciekawa i zabawna. Poleciłbym ją szczególnie osobom, które lubią przygody, śmieszne sytuacje i trochę magii. Nie jest ona najlepsza, ale jest fajna i warto ją przeczytać.

„W pustyni i w puszczy” to powieść przygodowa napisana przez Henryka Sienkiewicza. Czytałem ją jako lekturę szkolną i uważam, że jest to ciekawa książka, ponieważ łączy przygodę, niebezpieczeństwo i ciekawe postacie. • Głównymi bohaterami są Staś Tarkowski i Nel Rawlison. Staś jest odważny, odpowiedzialny i bardzo opiekuńczy wobec Nel, a Nel jest delikatna, wrażliwa, ale też dzielna. Razem przeżywają wiele niebezpiecznych przygód, kiedy zostają porwani i muszą sami przemierzyć pustynię i dżunglę, aby wrócić do domu. • Najbardziej podobało mi się to, jak Staś zawsze stara się chronić Nel i podejmować trudne decyzje, mimo że sam jest jeszcze dzieckiem. W wielu sytuacjach zachowuje się jak dorosły. Książka pokazuje, jak ważna jest odwaga, odpowiedzialność i przyjaźń, szczególnie w trudnych momentach. • Bardzo ciekawe były też opisy Afryki - pustyni, dżungli, zwierząt i życia tamtejszych ludzi. Dzięki nim można było sobie wyobrazić, jak wygląda podróż bohaterów i jakie niebezpieczeństwa ich spotykały. Szczególnie zapadły mi w pamięć sceny z dzikimi zwierzętami oraz walka o przetrwanie na pustyni. • Uważam, że książka uczy, że nawet w trudnych sytuacjach nie wolno się poddawać. Pokazuje też, że młodzi ludzie potrafią być bardzo odważni i odpowiedzialni. Choć książka nie jest krótka, to warto ją przeczytać, bo historia wciąga i zostaje w pamięci na długo. • Podsumowując, „W pustyni i w puszczy” to bardzo dobra książka przygodowa, którą polecam każdemu, kto lubi emocjonujące historie, podróże i egzotyczne miejsca.

„Szatan z siódmej klasy” to książka napisana przez Kornela Makuszyńskiego. Czytałem ją jako lekturę szkolną i mi się spodobała, bo jest w niej dużo zagadek i historia jest bardzo interesująca. Ale nie jest moją ulubioną książką. • Głównym bohaterem jest Adam Cisowski, uczeń siódmej klasy, który jest znany ze swojego sprytu. Potrafi logicznie myśleć i rozwiązywać zagadki, z którymi inni sobie nie radzą. Przez swoje zdolności dostaje przezwisko „Szatan”, chociaż w rzeczywistości jest dobrym i uczciwym chłopakiem. • Akcja książki zaczyna się w szkole, gdzie Adam rozwiązuje zagadkę związaną z nauczycielem historii. Później wydarzenia przenoszą się do dworku w Bejgole, gdzie bohater próbuje rozwikłać tajemnicę zaginionych drzwi i rodzinnych sekretów. W książce jest dużo zagadek, podejrzanych postaci i niespodziewanych zwrotów akcji, co sprawia, że historia jest bardzo wciągająca. • Można też wymyślać swoje teorie na temat tych zagadek i też można myśleć, i rozwiązywać je razem z bohaterami. • Najbardziej podobało mi się to, jak Adam rozwiązuje zagadki. Fajne było też to, że mimo swoich zdolności nie jest zarozumiały i potrafi pomagać innym. • Książka ma też dużo humoru. Dzięki temu „Szatan z siódmej klasy” nie jest ciężką lekturą, tylko łatwą do zrozumienia i przyjemną do czytania. • Uważam, że jest to bardzo dobra książka. Pokazuje, że warto być sprytnym i myśleć pod innym kątem. Poleciłbym ją każdemu, kto lubi zagadki detektywistyczne i książki, w których jest dużo ciekawych wydarzeń.