"Oglądamy razem z nim telewizję: japoński robot wyciąga z piasku zardzewiałe miny... jedną...drugą...Triumf nauki i techniki! Rozumu ludzkiego! Co prawda tata cierpi za ojczyznę, bo sprzęt nie jest naszej produkcji. Wtem na końcu reportażu robot niespodziewanie popełnia błąd i wylatuje w powietrze. Jak to mówią, kiedy widzisz uciekającego sapera, to biegnij za nim. Ale robot nie ma takiego programu. Tato jest zdumiony:" Mamy importowany sprzęt? Jakże tak? To już nie mamy ludzi?" Tato żył po to, żeby wykonać każde zadanie postanowione przez partię i rząd. Życie jest mniej warte niż kawał metalu." • Od czasu przeczytania ,, Czarnobylskiej modlitwy. Kroniki przyszłości" pokochałam książki Aleksjewicz. Za to, że na wstępie wyjaśnia tło wydarzeń po czym oddaje głos ludziom. Można powiedzieć, że wypowiada się ''reprezentant" każdej grupy osób- sowków, ofiary ataków terr­orys­tycz­nych­, kapitaliści, członkowie KPZR.... Swietłana nie ocenia, po prostu notuje historię, którą jak twierdzi oceni przyszłość. ,, Czasy seconhand. Koniec czerwonego człowieka" to wgłąb w inną epokę, zderzenie się z mentalnością homo sovieticus a także próba zrozumienia duszy rosyjskiej.

Autor przybliża sytuację panującą w Bośni i Hercegowinie- nie skupia się jedynie na Sarajewie, porusza m.in temat podziału Mostaru na Mostar Wschodni oraz Mostar Zachodni ze względu na narodowość. Ghesquière pokazuje, że nacj­onal­isty­czne­ tendencje wciąż są popularne a ich druzgocące skutki nadal wpływają na życie mieszkańców. Sytuację we wspomnianym państwie najlepiej obrazują leżące w niewielkiej odległości od siebie miasta Bosanski Petrovac oraz Bosankso Grahovo. Pierwsze z nich daje nadzieję na lepszą przyszłość natomiast drugie symbolizuje zwątpienie.

"Wiesz, co to znaczy nigdzie nie być u siebie? We Francji słyszę, że jestem Iranką. W Iranie- że Francuzką. Chcesz te moje dwie kultury? Proszę bardzo, pożyj sobie z nimi trochę, a potem mi powiesz, czy to "wspaniałe bogactwo", czy nie. " • Książka opowiada o rzeczywistości emigrantów, próby odnalezienia swojej tożsamości rozdartej pomiędzy dwiema kulturami. Początkowo czułam ogromny gniew na rodziców autorki jednak im dłużej czytałam to zaczęłam w jakimś stopniu rozumieć ich postępowanie( sam fakt tego co przeżyli nie usprawiedliwia ich zachowania w stosunku do ich córki jednak ciężko jest oceniać ludzi, którzy musieli uciekać z kraju przez swoje poglądy z obawy przed prze­ślad­owan­iami­) .Najbardziej podobała mi się tematyka dotycząca języka perskiego i języka francuskiego.

"Wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre zwierzęta są równiejsze od innych" • Wow. Jestem pod wrażeniem jak wiele symboliki autor zdołał zawrzeć w tak niewielkiej ilości stron. Książka pokazuje jak członkowie rewolucji po staniu się elitą okazują się tak samo okrutni, a nawet gorsi od poprzedniej władzy. Pomimo rewolucji, która miała poprawić jakość życia wszystkich zwierząt tylko nieliczne cieszyły się przywilejami. Podobało mi się przedstawienie stopniowego przejmowania władzy przez świnie, ich manipulowanie innymi zwierzętami. Moimi ulubionym bohaterami był Boxer i Benjamin.

Powinnam była się domyślić, że mordercom okaże się osoba, podejrzewana przez absolutnie nikogo. Motywy mordercy były całkiem zrozumiałe, nie byłam zbytnio zdziwiona, gdy dowiedziałam się kto okazał się zabójcą. Kocham panią Marple, cieszę się , że pożegnała się z nieznośną panną Knight i skazała inną osobę na jej irytującą egzystencję.