Niniejsza publikacja stanowi pierwszą część cyklu prezentującego losy i przeżycia kobiet żydowskich w czasach Holocaustu. Jest to pozycja traktująca o losach kobiet zamieszkującym getta w miastach i miasteczkach na terenie Polski podczas II wojny światowej. Ich obecność była znacząca, jednak można zadać pytanie: Jakie miejsce w literaturze zajmuje ich głos? • Książkę rozpoczynam od analizy zjawiska totalitaryzmu w Europie jako wprowadzenia do całego cyklu. Omawiam zagadnienie obozu koncentracyjnego jako machiny śmierci, skonstruowanej przeciwko człowiekowi, zwracając uwagę na kobiecą jego część. Wyjątkową uwagę zwracam na Żydówki, które były traktowane- od zamknięcia ich w getcie, przez wejście w obóz, po ewentualne jego przetrwanie- w sposób szczególny. • Z kolejnych rozdziałów książki mówią do Czytelnika kobiety getta, walczące o swoją kobiecość, resztki dziewczęcej subtelności, walczące o miłość… • Nie narzuca się w niej interpretacji, celowo nie dokonuję porównań. Sam pobyt w takim miejscu, w czasie wojny światowej, przymus i terror, strach, jakim zostały poddane (nie)obecne nie pozwala na użycie jakichkolwiek wyrazów wartościujących czy oceniających.