Książka smutna, pokazująca, że chciwość potrafi pchnąć ludzi do upadlających lub morderczych działań. Trzeba być bardzo czułym na wszelkie próby odczłowieczania ludzi. Kiedy zabierze się komuś godność, może się okazać, że nie ma się oporów, by zabrać mu majątek, a w końcu i życie. Jakby był lalką, a nie człowiekiem, znajomym, sąsiadem

Autorka od lat działa na forach grup ekst­remi­styc­znyc­h, pokazuje mechanizmy ich działania, werbunku, radykalizacji przekonań. Daje wskazówki jak zabezpieczać się przed rozwojem niebezpiecznych scenariuszy - zamachów, terroru.

Pożyczyłam tę książkę dla opowiadania o człowieku, który zamiast odmowy mówił, że "wolałby nie". Język nieco archaiczny, ale tematy zrozumiałe współcześnie, boleśnie smutne opowiadania

Autor bardzo ciekawie przedstawia wpływ działania mediów na tworzenie podziałów społecznych, które następnie napędzają konsumpcję treści publikowanych w mediach. Książka zawiera nie tylko krytykę wpływu mediów amerykańskich na podsycanie strachu i nienawiści odbiorców, którzy biorąc udział w życiu demokratycznego państwa podejmują decyzje pod wpływem tych dwóch negatywnych bodźców, ale pokazuje również drogę do tego, by przywrócić etykę "czwartej władzy" w demokracji. Przy okazji ukazania siły mediów w demokracji ujawnia beznadzieję zniewolenia prywatnych mediów w dyktaturach i autokracjach. Media prywatne, niezależne od władzy jednak zapewniają pluralizm informacyjny w demokracji.

Psychopatie psychopatiami, ale okazuje się, że sporo u Kępińskiego tzw. "normalnej psychiki", która okazuje się straszna jak licho. Zmierzyć się z opisem kondycji psychicznej ludzkości jest trudno, ale warto. Żyje się lepiej • .