Pojednanie:

Refleksja egzystencjalna, wynikająca z danego nam obiektywnie obszaru bytu, ma już zdecydowanie różną formę, w zasadzie "pokoleniową". W utworach Władysława Sikory, Wiesława Adama Bergera, Gabriela Palowskiego, Gustawa Sajdoka, a także Kazimierza Wojnara i Piotra Horzyka dominuje pierwiastek filozoficzno-liryczny, wynikający z doświadczeń, znajomości praw społecznych, natury ludzkiej, własnych wyborów życiowych oraz pojedyńczego wyboru poetyk. Pojawiają się czasem motywy obrachunkowe. W utworach Jacka Sikory, Renaty Putzlacher, Barbary Glac, Lucyny Przeczek-Waszkowej czy Franciszka Nastulczyka jest to przede wszystkim nazywanie rzeczywistości: tej najbliższej, namacalnej; tej osobistej (L. Przeczek-Waszkowa) i tej przemijającej (F. Nastulczyk). Tu wyróżnia się szczególnie sposobem obrazowania i misternym splotem refleksji lirycznej twórczość Franciszka Nastulczyka. Cechuje ją także uniwersalizm ("Śnieg", "Na jesiennym wietrze").