Gorzki cukier

„Gorzki cukier” to powieść psychologiczna opowiadająca o bardzo trudnej, toksycznej wręcz relacji między matką a córką. To obraz miłości wymieszanej z żalem, gniewem, poczuciem winy i potrzebą bycia kochaną. Główną bohaterką i narratorką jest Antara, dorosła kobieta mieszkająca w Pune w Indiach. Jej matka Tara, która w młodości była zbuntowana i odrzucała tradycyjny model życia indyjskiej kobiety, z wiekiem zaczyna tracić pamięć i cierpieć na demencję. Antara musi więc zaopiekować się kobietą, która sama w dzieciństwie nie zapewniła jej bezpieczeństwa ani wystarczającej troski. • Powieść nie przedstawia jednak prostej historii o chorej matce i poświęcającej się córce. Antara wraca pamięcią do dzieciństwa i próbuje zrozumieć, co właściwie wydarzyło się między nimi. Jej wspomnienia są pełne bólu, a jednocześnie nie zawsze można mieć pewność, że pamięć przedstawia wydarzenia całkowicie obiektywnie. Choroba matki dodatkowo komplikuje sytuację – Tara zapomina o własnych przewinieniach, podczas gdy Antara pamięta je bardzo dobrze. • „Gorzki cukier” to przesiąknięta goryczą historia. Mnóstwo w niej bólu i cierpienia psychicznego bohaterek. Ukazuje miłość przez pryzmat żalu i nienawiści. Porusza temat traum z dzieciństwa, pamięci, macierzyństwa oraz odpo­wied­zial­nośc­i dorosłych dzieci za rodziców, którzy sami kiedyś je zawiedli. Tytuł dobrze oddaje charakter tej historii – cukier kojarzy się ze słodyczą, ale „gorzki cukier” symbolizuje miłość, która powinna być czymś ciepłym i bezpiecznym, a jednak została naznaczona bólem. To mroczna, emocjonalna i niejednoznaczna powieść, w której ważniejsza od wartkiej fabuły jest psychika bohaterki, jej wspomnienia oraz próba zrozumienia skomplikowanej więzi z matką. Smutne bardzo…

„Gorzki cukier” to opowieść o trudnej relacji między matką i córką. Historia jest oparta na retrospekcjach i przedstawiona z punktu widzenia córki, która mierzy się ze wspomnieniami z dzieciństwa. Jej matka od zawsze była buntowniczką, nie potrafiła podporządkować się przyjętym zasadom społecznym obowiązującym kobiety Indiach, ani nie chciała żyć jak posłuszna Hinduska. Porzuciła zaaranżowane przez rodziców małżeństwo, wstąpiła do aśramy, gdzie została kochanką przywódcy, a następnie wdała się w romans z artystą. Żyła jak „hipiska”, a w tym całym stylu życia, od dzieciństwa towarzyszyła jej córka Antara. Po latach, matka zapada na chorobę Alzheimera, a na córkę spada obowiązek opieki nad matką… „Gorzki cukier” to smutna i trudna opowieść, sięgająca do głębokich pokładów uczuć i poruszającej miłości. • ~EF

Nie mogłam zabrać się za tą książkę, no nie szła mi ;) Ale jak już się rozkręciłam... :D No to się okazało, że to rewelacyjna książka... Jest może trochę nierówna, są tu lepsze i gorsze fragmenty, ale ogólnie bardzo polecam. O czym? No nie wiem, ciężko opowiedzieć - myślę, że można napisać, że o toksycznej relacji matka-córka. Całość jest dobrze skomponowana, nie jest banalnie, ani za ciężko. Super.